Uzasadnienie
Upomnieniem nr [...] z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wezwał I. H. do wykonania obowiązków wynikających z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] r., nr [...], dotyczących określonych robót budowlanych.
Pismem z dnia [...] r. (nazwanym "odwołanie-zażalenie") I. i K. H. zarzucili temu upomnieniu, że brak jest podstaw nałożenia obowiązku wskazanego w tym upomnieniu, a zatem i nakładania kosztów tego upomnienia. Podano, że sprawa została już załatwiona prawomocnym postanowieniem przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., wszczynanie więc "procesu postępowania" jest bezzasadne.
Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach, działając na podstawie art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdził niedopuszczalność zażalenia I. H. na upomnienie numer [...] z dnia [...] r., wystawione przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. W uzasadnieniu wskazano, że upomnienie ma jedynie przypominać o konieczności wykonania obowiązku, informując o zagrożeniu skierowania sprawy na drogę egzekucji administracyjnej. Nie stanowi zatem rozstrzygnięcia władczego, które rozstrzygałoby o sytuacji prawnej osoby, do której zostało skierowane.
Odrębnie zaś upomnieniem nr [...] z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wezwał K. H. (jako następcę prawnego inwestora) do wykonania obowiązków wynikających z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] r., nr [...], w której zobowiązano E. P. do wykonania określonych robót budowlanych w budynku gospodarczym na działce o numerze ewidencyjnym 1 w S.; zobowiązano także do przedłożenia projektu technicznego nowego osadnika bezodpływowego na ścieki oraz nakazano rozbiórkę samowolnie wybudowanego osadnika na ścieki i rurociągu na działce o numerze ewidencyjnym 2.
Pismem z dnia [...] r. (nazwanym "odwołanie-zażalenie") I. i K. H. zarzucili temu upomnieniu, że brak jest podstaw nałożenia obowiązku wskazanego w tym upomnieniu, a zatem i nakładania kosztów tego upomnienia. Podano, że sprawa została już załatwiona prawomocnym postanowieniem przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., wszczynanie więc "procesu postępowania" jest bezzasadne.
Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach, działając na podstawie art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdził niedopuszczalność zażalenia K. H. na upomnienie numer [...] z dnia [...] r., wystawione przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. W uzasadnieniu wskazano, że upomnienie ma jedynie przypominać o konieczności wykonania obowiązku, informując o zagrożeniu skierowania sprawy na drogę egzekucji administracyjnej. Nie stanowi zatem rozstrzygnięcia władczego, które rozstrzygałoby o sytuacji prawnej osoby, do której zostało skierowane.
Skargę na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] wnieśli I. H. oraz K. H. W uzasadnieniu powtórzyli, że sprawa została już prawomocnie załatwiona, w związku z tym postanowienie należy uznać za bezzasadne i bezprawne.
W odpowiedzi na skargę Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach wniósł o jej oddalenie, powołując się na uzasadnienie zaskarżonego postanowienia.
Postanowieniem z dnia 26 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Gl 114/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę I. H. na ww. postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...]. W uzasadnieniu podano, że skarżąca I. H. nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi na skierowane wyłącznie do jej męża, K. H. przedmiotowe postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Katowicach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Kolegium stwierdzające niedopuszczalność odwołania skarżącego od upomnienia Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., wzywającego do wykonania określonych obowiązków, wynikających z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z [...] r.
Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz.1314, dalej: u.p.e.a.).W świetle powołanych regulacji kodeksowych, organ zażaleniowy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia. Stosownie zaś do art. 18 u.p.e.a. jeżeli przepisy niniejszej ustawy (u.p.e.a.) nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Pismo, od którego skarżący wniósł zażalenie nie ma charakteru postanowienia, a tym bardziej postanowienia na które służyłoby zażalenie. Stanowi bowiem upomnienie, o którym mowa w art. 15 ust. 1 u.p.e.a. Stosownie do powołanej regulacji egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Z powyższego wynika, że upomnienie stanowi informację (przypomnienie) dla zobowiązanego o obowiązkach, które posiada względem wierzyciela i daje zobowiązanemu możliwość dobrowolnego ich wykonania w określonym terminie, a jednocześnie zawiera rygor wszczęcia egzekucji administracyjnej w przypadku braku tej dobrowolnej realizacji obowiązku. Poza tym upomnienie poprzedza wszczęcie egzekucji, tym samym nie zawiera się w niej.
Z tych względów do upomnienia nie znajdują zastosowania przepisy k.p.a. dotyczące postanowień oraz ich zaskarżania w drodze zwykłych środków prawnych.
Wobec tego Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zasadnie stwierdził niedopuszczalność zażalenia, który to środek może znaleźć zastosowanie jedynie w przypadku postanowień, a ponadto postanowień wyraźnie wskazanych w k.p.a. bądź w przepisach szczególnych. Zażalenie takie miało charakter bezprzedmiotowy.
W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.