Uzasadnienie
R. M. na druku urzędowego wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o ustanowienie adwokata z urzędu, powołując się na trudną sytuację materialną i zaznaczając, że obecność na rozprawie oraz wysyłanie pism procesowych do Sądu będzie generowało dodatkowe koszty, których skarżący nie jest w stanie ponieść.
W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że skarżący uzyskał wcześniej prawo pomocy w postacie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (vide postanowienie referendarza sądowego dnia 10 października 2014 r.). W obecnie złożonym formularzu odwołał się do okoliczności przedstawionych w uprzednio złożonym wniosku.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej ustawy, prawo pomocy może być udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Oceniając sytuację materialną skarżącego z uwzględnieniem wskazanych wyżej przepisów oraz mając na względzie fakt, że nie powołał on żadnych, nowych okoliczności dotyczących swojej sytuacji materialnej nie znaleziono podstaw do uwzględnienia złożonego obecnie wniosku.
Przede wszystkim trudno uznać, że skarżący znajduje się w ciężkim położeniu materialnym, przy dochodach na trzy osoby w wysokości 5000 zł netto miesięcznie. Oceny tej nie zmienia okoliczność, że jest obciążony obowiązkiem spłaty kredytu hipotecznego zaciągniętego w celu realizacji potrzeb osoby trzeciej. Jak już wskazano to w uprzednio wydanym postanowieniu – fakt udzielania pomocy członkom swojej rodziny, nie będącymi zarazem domownikami strony, nie może stanowić dostatecznego usprawiedliwienia dla wyłożenia ze środków publicznych kwot na opłacenie usług fachowego pełnomocnika, który zastępowałby stronę. Uzasadnieniem dla tego rodzaju pomocy nie może być zaś podnoszony przez stronę fakt ponoszenia dużych wydatków na opłacenie pism procesowych, gdyż zasadniczym wydatkiem na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi, a skarżący, na mocy poprzedniego postanowienia został zwolniony z obowiązku jego uiszczania w kwocie przekraczającej 100 zł. Powołane przez stronę okoliczności nie dają zaś podstaw do zmiany uprzedniej oceny stanu majątkowego skarżącego, a co za tym idzie, za przyznaniem adwokata z urzędu.
Mając na względzie wszystkie przywołane wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.