Uzasadnienie
R. M. na druku urzędowego wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na trudną sytuację materialną.
W druku wniosku skarżący zaznaczył, że wraz z żoną i małoletnią córką prowadzi wspólne gospodarstwo domowe zamieszkując w budynku mieszkalnym w lokalu o pow. 68 m2 (współwłasność budynku w ½). Skarżący podkreślił, że nie posiada żadnych innych nieruchomości, oszczędności papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Źródłem utrzymania się jego rodziny jest uzyskiwane przezeń świadczenie emerytalne w kwocie 2960 zł brutto miesięcznie oraz wynagrodzenie za pracę jego małżonki w wysokości 2200 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca zaznaczył, że informacje dotyczące okoliczności związanych z jego sytuacja materialną znajdują się a aktach o sygn. II SA/Gl 1768/13, w której to sprawie również ubiegał się o przyznanie prawa pomocy. Z akt tych wynika, że z uzyskanych środków udziela wsparcia finansowego swojemu potomstwu z pierwszego małżeństwa oraz synowi żony w poprzedniego związku, zaś bieżące wydatki pochłaniają niemalże cały dochód.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej ustawy, prawo pomocy może być udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Oceniając sytuację materialną skarżącego z uwzględnieniem wskazanych wyżej przepisów stwierdzono, że jego sytuacja majątkowa uzasadnia jedynie częściowe uwzględnienie złożonego przezeń wniosku.
Przede wszystkim, co nie budzi wątpliwości w oparciu o zgromadzony w sprawie II SA/Gl 1768/13 materiał dowodowy, trzyosobowe gospodarstwo domowe, w którym skarżący przebywa dysponuje łącznym, miesięcznym dochodem w wysokości ponad 5000 zł netto miesięcznie.
Wydatki na usługi telekomunikacyjne, dostawy wody, energii elektrycznej, opłacenie TV satelitarnej oraz ubezpieczenie kształtują się na poziomie około 1000 zł. Oprócz tego skarżący udokumentował fakt spłaty zaciągniętego kredytu hipotecznego w wysokości 2160 zł miesięcznie, jednakże, jak sam przyznał w druku formularza, złożonego w sprawie o sygn. II SA/Gl 1768/13 pożyczka ta została zaciągnięta na potrzeby osoby trzeciej – córki z poprzedniego małżeństwa. W postanowieniu Sądu z dnia 17 lutego 2014 r. wskazano stronie, że koszty sądowe mają charakter daniny o charakterze publicznym, a tym samym tylko osoby znajdujące się w wyjątkowo trudnej sytuacji materialnej mogą liczyć na zwolnienie z obowiązku ich ponoszenia. Fakt udzielania pomocy członkom swojej rodziny nie stanowi dostatecznego usprawiedliwienia dla odstąpienia od pobrania tych kosztów. Nie mniej jednak uznano, że zasadnym będzie zwolnienie skarżącego z części wpisu od skargi – wynoszącego 500 zł, a tym samym będzie on zobowiązany do uiszczenia jedynie 100 zł z tego tytułu.
Oddalając wniosek w pozostałym zakresie uznano, że zarówno wysokość dochodu w rodzinie strony jak i charakter wydatków które ponosi nie dają podstawy do uznania, że zasadnym byłoby przyznanie prawa pomocy w całym, wnioskowanym przezeń zakresie, co stanowiło podstawę do oddalenia wniosku w pozostałej części.
Mając na względzie wszystkie przywołane wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.