Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną, w szczególności zaś na stan zdrowia skarżącego oraz wysokość uzyskiwanych dochodów. W skład majątku stron wchodzi lokal mieszkalny o pow. 81 m2 i wartości około 70.000,00 zł. Źródłem utrzymania się skarżących i dwójki ich dzieci jest dochód wnioskodawczyni w wysokości 2509 zł ze stosunku pracy oraz renta inwalidzka skarżącego w wysokości 951 zł.
W zawartym we wniosku zestawieniu wydatków strony wskazały, że co miesiąc spłacają kredyt 2200 zł; media oraz koszty eksploatacji mieszkania – 1300 zł; lekarstwa – 350 zł; bilety miesięczne łącznie – 145 zł.
Na wezwanie referendarza sądowego strony przysłały szereg dokumentów obrazujących wysokość uzyskiwanych dochodów oraz poziom i strukturę ponoszonych wydatków.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Biorąc pod uwagę informacje podane przez stronę uznano, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Wątpliwości w realiach niniejszej sprawy budzi stan majątkowy skarżących. Po wezwaniu do nadesłania dokumentów źródłowych okazało się bowiem, że rachunki za energię elektryczną wystawione są na skarżącego T. S., jednakże dotyczą trzech różnych punktów poboru ([...]– deklarowanego jako miejsce zamieszkania skarżących; [...] oraz [...]). To z kolei prowadzi do wniosku, że poza posiadanym i ujawnionym w druku formularza lokalem rodzina wnioskodawców posiada inne nieruchomości, o których nie wspomniano. Tymczasem okoliczność ta ma istotne znaczenie, z punktu widzenia oceny stanu majątkowego skarżących. Posiadanie innych nieruchomości, z których mogą być czerpane ewentualne dochody – np. w postaci czynszu z najmu wyklucza uznanie, że osoba ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy rzeczywiście znajduje się w bardzo ciężkim położeniu materialnym.
Drugą kwestią, której z perspektywy oceny możliwości finansowych strony również nie sposób pominąć jest aktualność informacji dotyczących dochodu wnioskodawcy. Otóż na wezwanie referendarza sądowego nadesłana została kopia decyzji Prezesa KRU, tyle tylko, że z dnia [...] r. Jej wartość dowodowa jest więc niewielka, zwłaszcza, ze wynikająca z owej decyzji wysokość świadczenia (1152 zł) różni się od wartości podanej przez stronę w druku formularza (951 zł).
Pomimo faktu, że niewątpliwie stan zdrowia wnioskodawcy jest zły, o czym świadczy zaliczenie go do osób niepełnosprawnych w stopniu znacznym jak również wysokość wydatków na leczenie nie można stwierdzić, że zachodzą okoliczności pozwalające na przyznanie prawa pomocy.
Zważywszy na powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.