Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., mocą której utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy T. z dnia (...) r., nr (...)w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji zlokalizowanej na działkach położonych w miejscowości B. w gminie T..
W skardze z dnia (...)r. na decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Motywując swój wniosek skarżący U. i A. Z. podnieśli, że decyzja o warunkach zabudowy jako ostateczna nie będzie stanowiła przeszkody w odsprzedawaniu przez inwestora działek z ustalonym prawem zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej, a w takim przypadku cena działki będzie odpowiednio wysoka - "za wysoka, zważywszy na ryzyko nabywców związane ze skażeniem terenu i sąsiedztwem ferm hodowlanych". Zdaniem skarżących szkoda będzie niewątpliwa, jeśli przyszli nabywcy działek nie rozpoczną procesu inwestycyjnego z uwagi na nieotrzymanie pozwolenia na budowę z przyczyn uzasadniających wniesienie powyższej skargi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 listopada 2010 r. uczestnikom postępowania doręczno między innymi odpisy skargi, jednocześnie informując o możliwości ustosunkowania się - w terminie pięciu dni - do wniosku tam zawartego o wstrzymanie wykonania aktu.
W odpowiedzi pismem z dnia (...)r. U.M. będąca uczestnikiem postępowania wniosła swoje uwagi do wniosku, podkreślając, że jej zdaniem przyczyny tam podane są wyrazem subiektywnych odczuć skarżących i uwzględniają jedynie ich interes. Dodatkowo wskazała ona, że nabywając działki wiedziała o istniejących na tym obszarze warunkach, a skarga U. i A.Z. narusza jej prawo do korzystania z terenu. Z kolei J. i J. S. pismem z dnie 28 (...)r. podali, że ich zdaniem wniosek skarżących jest bezzasadny. Natomiast K.G. złożyła sprzeciw co do wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji argumentując, że w stosunku do decyzji o warunkach zabudowy - jako niemieszczącej się w katalogu decyzji nadających się do wykonania - nie może być zastosowany środek wstrzymania wykonalności aktu. Ponadto nie wiąże się ona z możliwością wystąpienia niebezpieczeństw dla skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku o udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi więc wskazywać przesłanki zawarte w tym artykule, a nadto podkreślenia wymaga, jak słusznie podniosła uczestniczka postępowania K.G. w piśmie z dnia (...)r., że przedmiotem tej ochrony mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek brak jest podstaw do przyjęcia, że możliwe jest wstrzymanie wykonalności decyzji o warunkach zabudowy terenu, gdyż decyzja ta niewątpliwie nie nadaje się do wykonania w rozumieniu przyjętym powyżej. Decyzja Wójta Gminy T. z dnia (...)r., którą ustalono warunki zabudowy dla inwestycji na działkach zlokalizowanych w miejscowości B. ma jedynie charakter deklaratoryjny, to znaczy, że z punktu widzenia zagospodarowania terenu stwierdza istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego. Określa ona podstawowe parametry dotyczące zagospodarowania terenu, których to określenie jest niezbędne dla dalszych etapów procesu inwestycyjnego w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego ustalonego dla danego obszaru gminy. Wydanie przez organ administracji decyzji o ustaleniu warunków zabudowy nie stanowi dla nikogo obowiązku określonego działania, zaniechania lub nakazu znoszenia zachowania innych podmiotów.
Wobec tego należy stwierdzić, że objęte wnioskiem rozstrzygnięcie nie wywołuje następstw, które powodowałyby zagrożenie powstania trudnych do odwrócenia skutków lub znaczącej szkody w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a.
Na marginesie poczynionych uwag można jedynie zauważyć, że nawet, gdyby dopuścić możliwość innej interpretacji przywołanego przepisu, wniosek stron podlegałby oddaleniu, gdyż nie powołały one żadnych okoliczności, które uzasadniałyby przyjęcie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. W szczególności zaś stwierdzić należy, że sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte przez obecnych właścicieli nieruchomości czynności zmierzające do sprzedaży działek, dla których ustalono warunki zabudowy, na rzecz niezorientowanych w sprawie potencjalnych nabywców, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji. Ten argument skarżących, z tej racji, że wskazuje na przesłanki mogące się potwierdzić w bliżej nieokreślonej przyszłości, nie może prowadzić do wydania rozstrzygnięcia zgodnego z wnioskiem skarżącej.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.