Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 września 2014 r. H. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody [...], skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] r., nr [...] uchylającą w całości decyzję Prezydenta Miasta D. z dnia [...] r., nr [...] umarzającą jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości położonej w D., obręb Z., k.m. 4, oznaczonej jako działka nr 1 (aktualnie stanowiącej część działki nr 2) i jednocześnie odmawiającą zwrotu powołanej nieruchomości.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, kierowane do skarżącej zaskarżone rozstrzygnięcie wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, doręczono jej mężowi w dniu 14 sierpnia 2014 r., który podjął się oddania przesyłki adresatce.
Stosownie do art. 42 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej zwanej "k.p.a." pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy.
Z kolei w myśl art. 43 zdanie 1 k.p.a. w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Wobec powyższego w zawisłej sprawie zaskarżone postanowienie należało uznać za skutecznie doręczone w trybie powołanego art. 43 k.p.a.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. W konsekwencji oznacza to, że termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 15 września 2014 r. (tj. w poniedziałek, 13 września bieżącego roku bowiem wypadł w sobotę). Zatem skarżąca nadając skargę w placówce pocztowej w dniu 16 września 2014 r., uchybiła terminowi do jej złożenia.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę jako spóźnioną.