Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 marca 2013 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu.
W piśmie procesowym z dnia 13 września 2013 r. pełnomocnik skarżącego zwrócił się o przyznanie mu kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, zaznaczając, że nie zostały one pokryte w całości ani też w części.
Rozpoznając wniosek zważono co następuje:
Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. 270 – zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wskazać trzeba, że przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 poz. 461) stanowi, że stawka minimalna za udział adwokata w postępowaniu przed sądem I instancji wynosi 240 zł.
W trakcie postępowania sądowego pełnomocnik skarżącego nie przedstawił żadnych dowodów, że poniósł jakiekolwiek dodatkowe koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Stąd uzasadnionym było przyznanie mu wynagrodzenia w wysokości minimalnej, przewidzianej w przywołanym wyżej przepisie.
Wobec tego wynagrodzenie dla pełnomocnika procesowego T.M. winno wynosić 240 zł powiększone o kwotę należnego podatku VAT, tj. 55,2 zł (240 x 23% = 55,2 zł. Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności pełnomocnikowi skarżących należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy.
Na marginesie, odnosząc się do zawartego w piśmie procesowym z dnia 13 września 2013 r. wniosku pełnomocnika skarżącego o zwolnienie go z pełnienia obowiązków pełnomocnika z urzędu, rozpoznający wniosek zauważa, że obowiązujące regulacje prawne nie wyposażyły referendarza sądowego w kompetencje do orzekania w tym zakresie. Kwestia wzajemnych relacji pomiędzy stroną, na rzecz której ustanowiono pełnomocnika z urzędu, a tym pełnomocnikiem leży poza zakresem kognicji Sądu, który orzeka jedynie o przyznaniu prawa pomocy, natomiast właściwy organ korporacji, do której należy pełnomocnik, władny jest ocenić zasadność podniesionych argumentów i ewentualnie wyznaczyć dla strony innego pełnomocnika. Jest przy tym rzeczą oczywistą, że kolejny pełnomocnik, o ile takiego wskaże Okręgowa Rada Adwokacka w Katowicach nie będzie mógł ubiegać się o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, skoro roszczenie w tym zakresie zostało skonsumowane wydanym wcześniej postanowieniem.