Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy B.P. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku formularza podał, że zamieszkuje wraz z żoną oraz dwójką dzieci budynku mieszkalnym o pow. 70 m2, a w skład jego majątku wchodzi również udział (7/8) w prawie własności nieruchomości rolnej o pow. 2,68 ha. Skarżący zadeklarował, że nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.
Pismem z dnia 7 maja 2015 r. referendarz sądowy wezwał wnioskodawcę do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: udokumentowanie wydatków przeznaczanych na utrzymanie się oraz przedłożenia dokumentów wykazujących wysokość aktualnych dochodów osiąganych przez członków rodziny skarżącego.
W piśmie z dnia 18 maja 2015 r. B.P. oświadczył, iż rezygnuje z ubiegania się o przyznanie prawa pomocy.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 161 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U.z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) umożliwia umorzenie postępowania sądowego w sytuacji, gdy skarżący skutecznie cofnął skargą. Na mocy art. 258 § 3 P.p.s.a. do zarządzeń oraz postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządzeń przewodniczącego oraz postanowień sądu, a wobec tego istnieje możliwość umorzenia postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy, w sytuacji, gdy skarżący cofnął swój wniosek.
W realiach niniejszej sprawy oświadczenie skarżącego o rezygnacji z ubiegania się o przyznanie prawa pomocy nie budzi wątpliwości, a wobec tego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.