Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 1418/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargi B. F., J. F., A. R., i innych skarżących na uchwałę Rady Gminy Milówki z dnia 28 marca 2014 r., nr XLI/263/2014 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W dniu 9 czerwca 2016 r. skarżąca A. K. złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Pismem z dnia 20 czerwca 2016 r. pełnomocnik ww. skarżącej w osobie M. B. cofnął przedmiotowy wniosek.
Pismem z dnia 24 sierpnia 2016 r. skarżąca A. K. zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w dniu 22 sierpnia 2016 r. uzyskała informację o cofnięciu jej osobistego wniosku. Skarżąca podniosła, że cofnięcie wniosku miało miejsce bez jej zgody i wiedzy. Przede wszystkim zarzuciła, że udzielone pełnomocnictwo nie obejmowało procedury odwoławczej, której podstawą jest uzyskanie pisemnego uzasadnienia i powinno ono wygasnąć z chwilą wydania wyroku. W konsekwencji brak uzasadnienia uniemożliwia skarżącej zatrudnienie prawnika do analizy powyższego wyroku i ewentualnego sporządzenia odwołania od tego orzeczenia. W związku z tym wnosi o przywrócenie niesłusznie wycofanego wniosku i nadesłanie uzasadnienia wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego w wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu.
W ocenie Sądu wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku jest merytorycznie uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku dostatecznie uprawdopodobniają, że do uchybienia terminu do dokonania powyższych czynności doszło bez winy skarżącej w rozumieniu art. 86 (1 P.p.s.a. Przede wszystkim wskazać należy, że rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy mieć na uwadze prawo strony do rozpoznania sprawy przez Sąd.
Zwrócić należy uwagę, że art. 36 P.p.s.a. reguluje trzy przedmiotowe zakresy pełnomocnictwa, a mianowicie pełnomocnictw ogólne, które obejmuje prowadzenie spraw przed sądami administracyjnymi. Drugi rodzaj przedmiotowy pełnomocnictwa – pełnomocnictwo do prowadzenia poszczególnych spraw ogranicza wniesienie skargi przez pełnomocnictwa wyłącznie do prowadzenia określonej w pełnomocnictwie sprawy sądowoadministracyjnej. Ograniczenie to obejmuje nie tylko rodzaj sprawy sądowoadministracyjnej (rodzaj skargi), ale i przedmiotowo zakres wykonywania administracji publicznej. Wreszcie trzeci zakres pełnomocnictwa - pełnomocnictwo do niektórych tylko czynności w postępowaniu. Pełnomocnictwo udzielone w tym zakresie obejmuje ograniczenia rodzajem czynności (np. czynności wniesienia skargi) i przedmiotem postępowania, a zatem daną sprawą sądowoadministracyjną.
Zdaniem Sądu pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą A. K. pełnomocnikowi M. B. jest pełnomocnictwem do niektórych tylko czynności w postępowaniu, a mianowicie do wniesienia skargi. Analiza treści tego pełnomocnictwa jednoznacznie wskazuje, że pełnomocnik nie był zatem umocowany do cofnięcia przedmiotowego wniosku. Jednocześnie Sąd zauważa, że strona spełniła pozostałe przesłanki warunkujące przywrócenie terminu, tzn. nadesłała odpis wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz złożyła przedmiotowy wniosek w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, która nastąpiła w dniu 22 sierpnia 2016 r., zaś wniosek złożyła w dniu 26 sierpnia 2016 r. W tej sytuacji należy przyjąć, że skarżąca bez swojej winy uchybiła terminowi. W momencie kiedy powzięła wiadomość o powyższym fakcie, natychmiast podjęła stosowne czynności procesowe.
W świetle powyższych okoliczności oraz biorąc pod uwagę konstytucyjną zasadę prawa do sądu, należało na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.