Uzasadnienie
Skargą z dnia [...] r. T.G., działając przez pełnomocnika, wniósł skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...]w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.
Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 2 września 2014 r. zatem 30 dniowy termin do wniesienia skargi upłynął 2 października. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 2 października 2014 r. jednak bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Następnie skarga została przekazana przez tut. Sąd organowi w dniu 9 października 2014 r. i to ten dzień jest dniem wniesienia skargi. Skarga została zatem wniesiona po upływie ustawowego terminu
Pismem z dnia 25 listopada 2014 r., pełnomocnik strony skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik wskazał, że jego uchybienie zostało spowodowane błędnym zaadresowaniem skargi przez osobę wykonująca staż w jego kancelarii. Dodał, że o fakcie uchybienia terminowi dowiedział się dopiero z odpowiedzi na skargę doręczonej mu w dniu 18 listopada 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Według natomiast art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu został zachowany. Sąd uznał bowiem, że przyczyna uchybienia terminu przez stronę ustała w dniu 18 listopada 2014 r., tj. w dniu doręczenia pełnomocnikowi odpowiedzi na skargę z której pełnomocnik dowiedział się o uchybieniu.
Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że w orzecznictwie i w literaturze przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy.
Istotne jest, że w niniejszej sprawie skarżący działał przez profesjonalnego pełnomocnika, który podlega dodatkowym wymogom związanym z wykonywaniem zawodu radcy prawnego. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika. Zaniedbania osób, którymi posługuje się skarżący, obciążają jego samego. Dotyczy to również przypadku, gdy zaniedbań takich dopuścił się personel administracyjny zatrudniony przez reprezentującego stronę pełnomocnika. Zaniedbania tych osób obciążają profesjonalnego pełnomocnika, a jednocześnie nie zwalniają strony od poniesienia prawnych skutków niestarannych działań. Takie stanowisko jest jednolicie przyjmowane w orzecznictwie sądowym (por. postanowienie NSA z dnia 15 października 2014 r. sygn. akt I FZ 394/14, postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2014 r. o sygn. akt I GZ 205/14, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2014 r. o sygn. akt II OZ 336/14)
Zatem podnoszona okoliczność, mająca świadczyć o braku zawinienia w nieterminowym złożeniu skargi, nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu do dokonania tej czynności.
W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.