Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy J. N. wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu, wniosek swój motywując trudną sytuacją materialną.
Z treści formularza wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz czwórką dzieci (najmłodsze z nich ma niespełna dwa miesiące). Źródłem ich utrzymania się są dochody wnioskodawcy z tytułu renty rodzinnej oraz zasiłek rodzinny uzyskiwany przez małżonkę skarżącego. Na skutek wezwania referendarza sądowego J. N. udzielił dodatkowych wyjaśnień dotyczących sytuacji materialnej jego rodziny. W oparciu o nie ustalono, że rzeczywisty dochód jego rodziny kształtuje się na poziomie 879 zł netto miesięcznie. Skarżący bowiem jest zobowiązany do świadczenia alimentacyjnego, które jest potrącane z uzyskiwanej przezeń emerytury. Najmłodsze dziecko - córka, ze względu na stan zdrowia wymaga stałej kontroli lekarskiej oraz rehabilitacji.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym mogą oczekiwać ci, którzy znajdują się w wyjątkowo ciężkim położeniu życiowym, a więc osoby, które nie mają żadnych możliwości zdobycia środków na pokrycie kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Ocena sytuacji życiowej skarżącego prowadzi do wniosku, że zasługuje on na przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Stwierdzić bowiem przyjdzie, że zarówno wysokość dochodu wnioskodawcy jak i ilość członków rodziny, którzy pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym świadczy o trudnym położeniu materialnym i braku jakichkolwiek możliwości wygospodarowania środków na pokrycie wydatków związanych z postępowaniem sądowym. Kwota dochodu na członka rodziny wynosi bowiem 146 zł miesięcznie, a więc w zasadzie pozwala na zaspokojenie elementarnych potrzeb egzystencjalnych. Co więcej, informacje wskazujące na trudności związane z rehabilitacją córki strony uzasadniają twierdzenie o szczególnej sytuacji, która wymaga udzielenia wsparcia ze środków publicznych. Z tego też względu uznano, że złożony wniosek zasługuje na uwzględnienie w całości.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.