Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 lutego 2012 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ustanowił dla J. N. fachowego pełnomocnika procesowego z urzędu celem dalszego poprowadzenia sprawy. Pełnomocnik z urzędu adwokat A. M. – R. pismem z dnia 9 lipca 2012 r. przekazała Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 czerwca 2012 r. oddalającego skargę J.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami.
W związku z powyższym w kolejnym piśmie procesowym pełnomocnik wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu składając jednocześnie oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwana dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zawarte zostały w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., które w § 2 ust. 2 przewiduje, że opłaty stanowiące podstawę zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego nie mogą być wyższe niż stawki minimalne, o których mowa w rozdziałach 3-5.
Nadto, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata zostaje przez sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi - zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej jednak niż 120 zł (sto dwadzieścia złotych), jeżeli sprawę prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji. W niniejszej sprawie adwokata dla J. N. ustanowiono przed wydaniem orzeczenia sądu pierwszej instancji, zaś stawka minimalna, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia wynosi 240 zł (dwieście czterdzieści złotych).
W związku z powyższym działając na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia przyznano pełnomocnikowi adwokat A. M. – R. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie w kwocie 120 zł (sto dwadzieścia złotych), powiększone o podatek VAT wg stawki 23 % tj. o kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy).