Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., nr [...] orzekającej o wymeldowaniu M. B. z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego przy ulicy [...] w B. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania, z uwagi na fakt, że narusza jego interes prawny oraz może prowadzić do wyrządzenia szkody, jak i trudnych do odwrócenia skutków. W dalszej części uzasadnienia wniosku wskazuje, że zaskarżona decyzja powoduje trudności w prowadzeniu przez niego fundacji oraz jednoosobowej działalności gospodarczej, których siedziby były zarejestrowane w miejscu jego stałego zameldowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wskazać należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest natomiast wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie zdaniem Sądu skarżący nie przedstawił wystarczających argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności nie wskazał, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ograniczył się on jedynie do ogólnego stwierdzenia, że brak zameldowania powoduje trudności w prowadzeniu przez niego fundacji oraz jednoosobowej działalności gospodarczej. Zdaniem Sądu wskazane przez skarżącego okoliczności są zbyt ogólnikowe, aby mogły uzasadnić wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wskazują bowiem na realne i konkretne niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub trudne do odwrócenia skutki.
Nadmienić przy tym należy, że decyzja o wymeldowaniu z reguły nie powoduje w ocenie Sądu trudnych do odwrócenia skutków, nie można jej również zaliczyć do decyzji, które po ich wykonaniu mogłyby prowadzić do wyrządzenia stronie znacznej szkody. Celem decyzji o wymeldowaniu jest bowiem aktualizacja ewidencji ludności poprzez doprowadzenie do zgodności faktycznego miejsca pobytu osoby z miejscem rejestracji (zameldowania). W orzecznictwie panuje pogląd, akceptowany przez skład orzekający w niniejszej sprawie, że decyzja o wymeldowaniu nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw, a jej skutki nie mają charakteru nieodwracalnego (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 27 maja 2002 r., sygn. akt K 20/01, OTK-A 2002/3/34, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 24 października 2013 r., sygn. akt II OZ 914/13, z 13 listopada 2013 r. sygn. akt II OZ 976/13 - wskazane orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z podanych względów, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.