Uzasadnienie
Przepis art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz.270 – zwana dalej P.p.s.a.) stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Przesłanką zastosowania przywołanego przepisu jest zmiana okoliczności sprawy, przez co należy rozumieć zmianę okoliczności faktycznych, które legły u podstaw poprzednio wydanego rozstrzygnięcia. W istocie chodzi więc o czynniki, które odnoszą się do zasadności utrzymania w obrocie prawnym wydanego postanowienia (por. R. Sawuła, glosa do postanowienia NSA z dnia 7 czerwca 1995 r., SA/Rz 461/95, Sam. Teryt. 1996, nr 3, poz. 71). W przypadku postanowienia rozstrzygającego o odmowie przyznania prawa pomocy należy założyć, że będą to nowe okoliczności świadczące o tym, iż sytuacja materialna wnioskodawcy uległa pogorszeniu w stosunku do stanu istniejące w dacie wydania tegoż postanowienia.
W poprzednio złożonym wniosku skarżąca w sposób dostateczny nie uprawdopodobniła swojej trudnej sytuacji materialnej, a w szczególności, pomimo wezwania referendarza sądowego nie przedstawiła tzw. dokumentów źródłowych. Ponieważ złożony obecnie wniosek jest tożsamy, co do zakresu żądania z poprzednim, a ponadto strona nadesłała obfitą dokumentację dotyczącą jej źródeł dochodu oraz poziomu i rodzajów wydatków, po analizie tych dokumentów zdecydowano, że jej wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Nie ulega żadnej wątpliwości, że prawdziwe są twierdzenia strony na temat schorzeń, na które cierpi, co ustalono w oparciu o dokumenty złożone przy poprzednim wniosku. W przypadku obecnie złożonego wniosku zostały one jednak poparte dokumentami, z których wynika, że świadczenie emerytalne strony kształtuje się na poziomie około 2300 zł netto miesięcznie, a stałe wydatki pochłaniają około połowę wspomnianej kwoty. Są one rzecz jasna zależne od pory roku (vide rachunki za gaz), nie mniej jednak skarżąca, jako osoba samotna musi zawczasu przedsięwziąć kroki zmierzające do zabezpieczenia środków na ich późniejsze opłacenie. W opisywanym stanie rzeczy, biorąc pod uwagę zarówno kondycję materialna skarżącej jak i stan jej zdrowia, determinujący m.in. możliwości finansowe uznano, że zasadną jest zmiana uprzednio zajętego stanowiska i ustanowienie dla wnioskodawczyni radcy prawnego z urzędu oraz zwolnienie jej od kosztów sądowych za wyjątkiem wpisu od skarg, który wcześniej opłaciła.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 165 w związku art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 i § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.