Uzasadnienie
Skarżący, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści formularza wynika, że wraz z żona zamieszkuje w części budynku mieszkalnego o pow. 162 m2, a w skład jego majątku wchodzi również nieruchomość rolna o pow. 0,57 ha. Skarżący zadeklarował, że nie posiada żadnego majątku, w tym innych nieruchomości, papierów wartościowych lub też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Źródłem utrzymania się skarżącego i jego małżonki jest renta inwalidzka strony uzyskiwana w wysokości 1290 zł brutto miesięcznie oraz świadczenie emerytalne jego małżonki w wysokości 1250 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawca podał również, że przeciętne, bieżące wydatki przeznaczane na utrzymanie się wynoszą około 900 zł.
Na wezwanie referendarza sądowego Z.W. nadesłał dokumenty obrazujące wysokość dochodów oraz poziom i strukturę stałych wydatków. Nadto podkreślił, że ze względu na zły stan zdrowia oraz konieczność wykupu niezbędnych lekarstw ma problemy z pokrywaniem bieżących zobowiązań.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U.z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy.
W realiach rozpoznawanej sprawy powołane przez stronę okoliczności, znajdujące częściowe poparcie w treści nadesłanych dokumentów dają podstawę do uznania wniosku za zasadny.
Przede wszystkim bieżący dochód w rodzinie wnioskodawcy kształtuje się na poziome około 2000 zł netto miesięcznie, a jego źródłami są świadczenie emerytalne oraz rentowe. Nadesłane przez skarżącego dokumenty potwierdzają jego twierdzenia o złym stanie zdrowia, a wobec tego nawet brak dostatecznej ilości rachunków, pozwalających ocenić rozmiar wydatków na lekarstwa nie stoi na przeszkodzie uznaniu twierdzeń strony tym zakresie za wiarygodne. W sposób wiarygodny skarżący wytłumaczył również na co zostało zaciągnięte zobowiązanie, którego miesięczna rata wynosi 160 zł. Do dyspozycji skarżącego i jego małżonki pozostaje więc co miesiąc kwota około 1000 zł. Mając to na uwadze uznano, że jest ona stosunkowo niska jak na potrzeby dwóch osób o złym stanie zdrowia, a tym samym orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.