Uzasadnienie
Skarżąca, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W treści formularza nie wskazała jakichkolwiek okoliczności dotyczących jej stanu majątkowego lub osobistego. Nie mniej jednak, w niniejszej sprawie małżonek strony, który wraz z nią prowadzi wspólne gospodarstwo domowe złożył wcześniej wniosek o przyznanie prawa pomocy i postanowieniem referendarza sądowego z dnia 29 stycznia 2015 r. został zwolniony od kosztów sądowych. Tym samym informacje uzyskane wówczas zachowują swoją aktualność.
Wobec powyższego ustalono, że K. W. wraz z małżonkiem zamieszkuje w części budynku mieszkalnego o pow. 162 m2, a w skład jego majątku wchodzi również nieruchomość rolna o pow. 0,57 ha. Nie posiada żadnego majątku, w tym innych nieruchomości, papierów wartościowych lub też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Źródłem utrzymania się jej rodziny jest renta inwalidzka małżonka skarżącej uzyskiwana w wysokości 1290 zł brutto miesięcznie oraz świadczenie emerytalne skarżącej w wysokości 1250 zł brutto miesięcznie. Ustalono również, że przeciętne, bieżące wydatki przeznaczane na utrzymanie się wynoszą około 900 zł.
Z. W., w postępowaniu dotyczącym jego wniosku nadesłał dokumenty obrazujące wysokość dochodów oraz poziom i strukturę stałych wydatków. Nadto podkreślił, że ze względu na zły stan zdrowia oraz konieczność wykupu niezbędnych lekarstw ma problemy z pokrywaniem bieżących zobowiązań. Wyjaśnienia małżonka skarżącej oraz nadesłane przezeń dokumenty zachowują swoją aktualność przy rozpoznawaniu obecnego wniosku.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U.z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy.
W realiach rozpoznawanej sprawy powołane przez stronę okoliczności, znajdujące częściowe poparcie w treści nadesłanych dokumentów dają podstawę do uznania wniosku za zasadny.
Przede wszystkim bieżący dochód w rodzinie strony kształtuje się na poziome około 2000 zł netto miesięcznie, a jego źródłami są świadczenie emerytalne oraz rentowe. Znajdujące się w aktach sprawy dokumenty wskazują na zły stan zdrowia strony i jej małżonka, a wobec tego nawet brak dostatecznej ilości rachunków, pozwalających ocenić rozmiar wydatków na lekarstwa nie stoi na przeszkodzie uznaniu twierdzeń małżonka skarżącej tym zakresie za prawdziwe. W sposób wiarygodny skarżący wytłumaczył również na co zostało zaciągnięte zobowiązanie, którego miesięczna rata wynosi 160 zł. Do dyspozycji wnioskodawczyni i jej małżonka pozostaje więc co miesiąc kwota około 1000 zł. Mając to na uwadze uznano, że jest ona stosunkowo niska jak na potrzeby dwóch osób o złym stanie zdrowia, a tym samym orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.