Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 maja 2011 r. sygn. akt II SA/Gl 169/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...]. Równocześnie Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 240 zł tytułem kosztów postępowania powiększoną o należny podatek VAT w wysokości 55,20 zł.
Środek odwoławczy od tego postanowienia złożył adwokat R. R., reprezentujący stronę skarżącą, zaskarżając je w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Pełnomocnik podniósł, że mając na uwadze przedmiot sprawy (jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości) wynagrodzenie pełnomocnika, zaliczane do kosztów postępowania zasądzanych od organu, zostało ustalone w sposób niewłaściwy. W realiach niniejszej sprawy zastosowanie powinien znaleźć przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit.a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) w związku z § 6 tego rozporządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Przepis art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) daje możliwość uwzględnienia zażalenia w sytuacji, gdy zarzuca ono nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione.
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy, argumentację zawartą w środku odwoławczym należało uznać za zasadną, a w konsekwencji konieczną okazała się zmiana postanowienia z dnia 9 maja 2011 r. w części dotyczącej zasądzenia kosztów postępowania sądowego od organu. W istocie bowiem, mając na uwadze fakt, że przedmiotem skargi byłą decyzja nakładająca obowiązek zapłaty renty planistycznej, przy ustaleniu wysokości kosztów postępowania, a w szczególności wynagrodzenia adwokata zastosowanie winien znaleźć § 6 cytowanego rozporządzenia w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit.a tego rozporządzenia. Ustalona w ten sposób należność to 3600 zł, powiększona o należność z tytułu podatku od towarów i usług w stawce 23%, a więc kwotę 828 zł.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.