Uzasadnienie
Zaskarżoną do Sądu decyzją Wojewoda Śląski rozpoznał wniesione doń odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta B. w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Skargi na decyzję drugoinstancyjną wnieśli: Miejski Zarząd Dróg w B. oraz "A" Sp. z o.o.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rzecznik Praw Obywatelskich wnioskiem z dnia 18 stycznia 2010 r. przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne co do zgodności z Konstytucją RP art. 31 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tzw. specustawy). Ust. 2 wskazanego wyżej artykułu, w przypadku decyzji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności i na podstawie której roboty zostały podjęte, zezwala sądowi administracyjnemu badającemu zasadność wniesionej doń skargi jedynie na ewentualne, w określonych przypadkach, stwierdzenie niezgodności decyzji z prawem. Wyłącza natomiast możliwość stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji bądź jej uchylenia.
Sprawa ta zawisła przed Trybunałem Konstytucyjnym pod sygnaturą akt K 4/10 i nie została do dnia dzisiejszego rozpoznana.
Analiza materiału dowodowego odnoszącego się do zaskarżonej do tut. Sądu decyzji Wojewody [...], powoduje powstanie wątpliwości co do prawidłowości podlegającego kontroli rozstrzygnięcia. Nawet jednak gdyby zdaniem Sądu zachodziła podstawa do uchylenia, w całości lub w części, zaskarżonej decyzji, to nie byłoby to w świetle treści art. 31 ust. 2 specustawy dopuszczalne. Dlatego też Sąd uznał, że zachodzi określona w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) podstawa do zawieszenia postępowania sądowego do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt K 4/10.
Zgodnie bowiem z przywołaną powyżej normą Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Skoro zatem rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku dokonanej przez Trybunał Konstytucyjny oceny zgodności z Konstytucją RP art. 31 ust. 2 specustawy, to należało orzec jak w sentencji postanowienia.