Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] r. J. R. zwrócił się do [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. o wydanie zaświadczenia o przeznaczeniu nieruchomości położonej w Z. przy ul. [...], obręb M., oznaczonej na k.m. [...] dod. [...] nr działek: 1 i 2 (poprzednio działka 3) wraz z wyrysem z decyzji Wojewody o ustaleniu lokalizacji autostrady [...], obrazującym położenie na tej nieruchomości linii rozgraniczającej teren przeznaczony pod budowę autostrady.
Następnie uwzględniając skargę J. R. na bezczynność Wojewody [...], prawomocnym wyrokiem z dnia 20 lutego 2008 r. sygn. akt II SAB/Gl 46/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązał ten organ do wydania aktu rozstrzygającego powyższy wniosek w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt sprawy, co nastąpiło w dniu [...]r.
Z kolei J. R. pismem z daty [...]r., który wpłynął do organu w dniu [...]r. wezwał Wojewodę [...] do wykonania powyższego wyroku w terminie do dnia [...]r.
Pismem z dnia [...]r. nr [...]. zatytułowanym zaświadczeniem, Kierownik Oddziału ds. Administracji Architektoniczno – Budowlanej I i II instancji [...] Urzędu Wojewódzkiego w K., zaświadczył, że działka oznaczona nr 3 wg decyzji lokalizacyjnej Wojewody [...] nr [...] z dnia [...]r. znak [...], skorygowanej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...]r. znak [...], została w części północno – zachodniej przewidziana pod lokalizację węzła autostrady [...]. W pozostałej części (południowo-wschodniej), nieruchomość ta pozostawiona została w dotychczasowym użytkowaniu. Do pisma dołączono uwierzytelniony wyrys z załącznika graficznego do decyzji lokalizacyjnej z dnia [...]r., obrazujący położenie na nieruchomości 3 linii rozgraniczającej teren przeznaczony pod budowę autostrady.
Powyższe pismo doręczono wnioskodawcy w dniu [...]r., który wnioskiem z dnia [...]r. wystąpił do Wojewody [...] o wydanie zaświadczenia o treści, podanej w tym wniosku, powołując się na fakt niewykonania wyroku z dnia 20 lutego 2008 r. sygn. akt II SAB/Gl 46/07. W odpowiedzi Kierownik tegoż Oddziału [...].U.W. pismem z dnia [...]r. wyjaśnił że powołany wyrok został wykonany przez wydanie zaświadczenia z dnia [...]r. Jednocześnie wezwał wnioskodawcę do wyjaśnienia, czy jego pismo z dnia [...]r. należy traktować jako nowy wniosek.
Z kolei J. R. pismem z dnia [...]r. (z daty wpływu [...]r.) ponownie wezwał Wojewodę [...] do wykonania wyroku z dnia 20 lutego 2008 r.- w terminie do dnia [...], uzyskując odpowiedź pismem z dnia [...]r. o podtrzymaniu dotychczasowego stanowiska. Wezwanie to ponowił w piśmie z dnia [...]r.
W skardze do sądu administracyjnego J. R. wniósł o wymierzenie grzywny Wojewodzie [...] w związku z niewykonaniem wyroku w sprawie II SAB/Gl 46/07, domagając się zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę działający z up. Wojewody [...] Dyrektor Wydziału Infrastruktury wniósł o jej oddalenie, bowiem wykonanie wyroku nastąpiło przez wydanie zaświadczenia z dnia [...]r.
W kolejnym piśmie z dnia [...]r. skarżący zarzucił, że Wojewoda [...] nie wykonał przedmiotowego wyroku, bowiem doręczone mu pismo z dnia [...]r., podpisane przez kierownika oddziału w Wydziale Infrastruktury [...] Urzędu Wojewódzkiego, nie jest zaświadczeniem organu administracji publicznej nie zawierając nawet oznaczenia jego nazwy i nie może stanowić dowodu w innych postępowaniach administracyjnych.
Jednocześnie skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z wyroku WSA w Gliwicach z dnia 24 marca 2009 r. sygn. akt IV SAB/Gl 36/08, regulaminu organizacyjnego [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. i centralnego rejestru upoważnień Wojewody [...] – dla wykazania faktu niewykonania wyroku sądu wskutek powierzenia wydania zaświadczenia nieupoważnionemu pracownikowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona. Musiał bowiem odnieść skutek zarzut niewykonania przez Wojewodę [...] wyroku tut. sądu z dnia 20 lutego 2008 r. sygn. akt II SAB/Gl 46/07, co skutkować winno wymierzeniem organowi grzywny, jako że pomimo trzykrotnych wezwań, nie dopełniono zobowiązania wydania aktu rozstrzygającego wniosek z dnia [...]r.
Jak zasadnie zarzucono w skardze, doręczone skarżącemu pismo z dnia [...]r. znak [...], nie stanowi bowiem aktu organu administracji, a w szczególności, wbrew jego tytułowi, nie jest zaświadczeniem w rozumieniu art. 217 § 1 i nast. kpa.
Regulacja działu VII kpa w zakresie wydawania zaświadczeń jednoznacznie stanowi, że zaświadczenie wydaje organ administracji publicznej.
Jednocześnie z mocy art. 268a kpa, organ taki może upoważnić w formie pisemnej pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej do wydawania w jego imieniu zaświadczeń. Jednak w takim wypadku niezbędne jest oznaczenie w treści zaświadczenia nazwy organu administracji oraz powołanie się na działanie z upoważnienia tego organu przez pracownika podpisującego zaświadczenie. Brak tych elementów pozbawia wydany dokument cech zaświadczenia organu administracji publicznej. Wady w postaci braku oznaczenia organu i powołania się na upoważnienie do działania pracownika, nie mogą być przy tym w żadnym trybie usunięte, bowiem do zaświadczeń nie ma zastosowania tryb prostowania oczywistych omyłek, właściwy dla decyzji i postanowień (art. 112 § 1 kpa). Stąd też w toku niniejszego postępowania sądowego nie było potrzeby badania, czy Kierownik Oddziału ds. Administracji Architektoniczno – Budowlanej, był pracownikiem upoważnionym do wydania zaświadczenia w imieniu Wojewody [...].
Sprostowanie tego rodzaju braków możliwe jest bowiem jedynie przez wydanie prawidłowo sporządzonego zaświadczenia organu administracji. Aczkolwiek w piśmie z daty [...]r. (k. 10 akt sądowych) skarżący precyzyjnie wskazał na braki pisma z dnia [...]r., dyskwalifikujące jego walor jako zaświadczenia, Wojewoda [...] nie uwzględnił tego wezwania. Stąd też stwierdzić przyjdzie, iż organ ten nie wykonał obowiązku, nałożonego prawomocnym wyrokiem tut. sądu z dnia 20 lutego 2008 r.
Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny wymierzył Wojewodzie [...] grzywnę w kwocie [...] zł, działając w trybie art. 154 § 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O kosztach postępowania, obejmujących wpis sądowy w kwocie 200 zł rozstrzygnięto na wniosek skarżącego po myśli art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 cyt. ustawy.