Uzasadnienie
Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, J.W., na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści formularza wynika, że skarżący we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną oraz pełnoletnim, cierpiącym na [...] synem, zamieszkując w lokalu socjalnym o pow. 33,8 m2. Źródłem utrzymania się rodziny wnioskodawcy jest zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 1300 zł, zasiłek rehabilitacyjny w kwocie 150 zł i renta socjalna w kwocie 643 zł.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.).
Badanie możliwości finansowych strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy dokonywana jest poprzez porównanie uzyskiwanego przez nią dochodu z wydatkami, które będzie zobowiązana ponieść w toczącym się postępowaniu sądowym. Na obecnym etapie postępowania sądowego koszty te sprowadzają się zasadniczo do wpisu od skargi w kwocie 100 zł.
W niniejszej sprawie oparto się w części na informacjach uzyskanych od strony w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Gl 903/15, w której skarżący J. W., na wezwanie referendarza sądowego nadesłał dokumenty obrazujące zarówno poziom dochodów w jego rodzinie jak i strukturę ponoszonych wydatków.
Mając na względzie łączny dochód uzyskiwany w rodzinie wnioskodawców (obecnie 2093 zł, poprzednio 1996 zł netto miesięcznie) oraz poziom przeciętnych, miesięcznych wydatków przeznaczanych na utrzymanie się (około 500 – 600 zł) uznano, że opłacenie wpisu od skargi oraz innych, ewentualnych kosztów sądowych leży w granicach możliwości finansowych skarżącego. Nie jest to bowiem kwota, która w sposób zasadniczy naruszałaby płynność finansową rodziny strony, zwłaszcza przy uwzględnieniu faktu, że bieżące koszty utrzymania stanowią około 25 % uzyskiwanego dochodu. Z tego też względu uznano, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.