Uzasadnienie
"A" Sp. z o.o. w P. wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy rozstrzygniecie [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., nr [...], którym wymierzono Spółce karę w wysokości [...] złotych tytułem naruszenia przepisów dotyczących transportu drogowego. W skardze zawarto kierowany do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji motywując go zagrożeniem wystąpienia znacznej szkody po stronie skarżącej Spółki. Wskazano, że wykonanie decyzji spowoduje utrudnienia w prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej, a nadto negatywnie wpłynie na wypłacalności przedsiębiorstwa i uniemożliwi mu wypłatę wynagrodzeń dla pracowników.
Odnosząc się do wniosku strony skarżącej organ w odpowiedzi na skargę podniósł, że brak jest podstaw do wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na fakt, że instytucja ta jest wyjątkiem od zasady wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych, ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być szczególnie umotywowane. Jednak to na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek przedstawienia konkretnych okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, a zatem czy zastosowanie tej instytucji w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt II GSK 2060/11, LEX nr 984625).
W realiach rozpoznawanej sprawy chodzi o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane uiszczeniem przez skarżącą Spółkę wymierzonej kary, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uchylenia decyzji zapłata ta nie powinna być dokonywana. Ponieważ Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, nie może więc sam stwierdzić, czy wykonanie aktu spowoduje takie zagrożenia. W ocenie Sądu "A" Sp. z o.o. w P. nie przedstawiła okoliczności, a nadto żadnych dokumentów, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ograniczenie się do twierdzeń, że uiszczenie wymierzonej kary w wysokości [...] złotych spowoduje zachwianie sytuacji finansowej Spółki, a w konsekwencji zaległości płatniczych w stosunku do pracowników, bez poparcia tego odpowiednimi dokumentami czy wyliczeniami, nie jest wystarczające do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania aktu. Sąd nie może bowiem dokonać oceny, czy wystąpienie okoliczności, na które powołuje się skarżąca Spółka, jest prawdopodobne.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.