Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 września 2016 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach po rozpoznaniu wniosku M. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachwego pełnomocnika, oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W ustawowym terminie skarżący M. J. i K. J. wnieśli sprzeciw od postanowienia z dnia 9 września 2016 r. domagając się jego zmiany i kwestionując ustalenia poczynione przez referendarza sądowego.
Sprzeciw wniesiony przez skarżącego M. J. będzie przedmiotem odrębnego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 dalej p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (wydanych przez Referendarza sądowego), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata lub radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 252 § 3 zd. drugie p.p.s.a. środek zaskarżenia od orzeczeń wydanych w przedmiocie prawa pomocy przysługuje wyłącznie wnioskodawcy.
W świetle powyższej regulacji należy wskazać, że strona nie występująca z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie ma legitymacji skargowej do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie przyznania, bądź odmowy przyznania prawa pomocy.
Jedyną stroną postępowania dotyczącego przyznania prawa pomocy jest zatem podmiot występujący z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, dlatego też tylko on jest uprawniony do wniesienia sprzeciwu na postanowienie w tym przedmiocie.
Postanowienie referendarza sądowego z 9 września 2016 r. odnosiło się do wniosku M. J. i tylko jemu jako jedynej stronie tego postępowania przysługiwało prawo wniesienia sprzeciwu. Niedopuszczalne było zatem wniesienie sprzeciwu przez K. J., gdyż nie jest ona stroną tego postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
Sygn. akt II SA/GI 293/16