Uzasadnienie
Skarżący, po na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie fachowego pełnomocnika (adwokata) z urzędu, powołując się na trudną sytuację materialną.
Z treści formularza wynika, że wnioskodawca wraz z żoną utrzymują się ze świadczeń emerytalnych uzyskiwanych w łącznej kwocie 3.538 zł netto miesięcznie. We wspólnym gospodarstwie domowym zamieszkuje wraz z nimi syn z synową i wnuczek, które to osoby nie osiągają żadnych dochodów. W skład majątku skarżących wchodzi budynek mieszkalny o pow. 60 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 3,44 ha. Skarżący zadeklarował, że jego rodzina nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych, do bieżących kosztów utrzymania, poza wydatkami na media, zakup lekarstwa itp. dochodzi również spłata poprzednio ustalonych kosztów rozgraniczeniowych w wysokości 500 zł.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje:
W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że skarżący został zwolniony z wpisu od skargi postanowieniem Sądu z dnia 2 czerwca 2014 r.
W ponownie złożonym wniosku zaznaczył, że zobowiązany jest obecnie do spłaty kwoty 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania rozgraniczeniowego, co w znaczący sposób podnosi koszty bieżącego utrzymania.
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
W realiach rozpoznawanej sprawy uznano, że skarżący może mieć daleko idące trudności w zdobyciu środków na opłacenie usług fachowego pełnomocnika. Bieżące koszty utrzymania, które nie uległy zasadniczej zmianie od dokonanej poprzednio oceny wzrosły o 500 zł, co oznacza, ze pochłaniają niemal 1/3 budżetu domowego rodziny skarżących. Jeżeli pod uwagę weźmie się przy tym fakt, że rodzina skarżącego składa się z 5 osób, to pozostała do ich dyspozycji kwota pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych i w zasadzie może nie wystarczać na samodzielnie opłacenie fachowego pełnomocnika z wyboru. Na powyższym zaważył również stan zdrowia skarżącego, który ze względu na kłopoty ze słuchem ma znaczne trudności w porozumiewaniu się z otoczeniem.
Oddalając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych pod uwagę wzięto przede wszystkim fakt, że zasadniczym wydatkiem na obecnym etapie postępowania był wpis od skargi którego skarżący nie musiał ponosić ze względu na uzyskane prawa pomocy. Pozostałe, ewentualne wydatki (opłata kancelaryjna za sporządzenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem oraz wpis od skargi kasacyjnej) nie są na tyle wysokie aby ich opłacenie zachwiało budżetem rodziny wnioskodawcy.
Mając na względzie wszystkie przywołane wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy.