Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] r., nr [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...]r., nr [...] udzielającej G. T. pozwolenia na użytkowanie garażu blaszanego nr 1, zlokalizowanego w R. w rejonie ul. [...], na działce oznaczonej nr geod. 1 oraz nakazującej Gminie [...], jako właścicielowi, rozbiórkę powyższego garażu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Na mocy zarządzenia z dnia 31 marca 2015 r. doręczono uczestnikom postępowania odpis skargi wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nikt jednakże się do powyższego wniosku nie ustosunkował.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Dokonując oceny wniosku strony skarżącej pod kątem spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonanie rozbiórki będącego przedmiotem sprawy garażu spowoduje bowiem trwałą zmianę, a przywrócenie stanu pierwotnego niewątpliwie wymagałoby znacznych nakładów, w tym także finansowych. Ponadto w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zdaje się być utarty już pogląd, że rozbiórka obiektu budowlanego przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a to z tego powodu, że nakaz rozbiórki może okazać się wadliwy. W razie uwzględnienia skargi skutki nieuzasadnionej rozbiórki dotkną właściciela obiektu, a ewentualnie udzielona mu ochrona okaże się iluzoryczna (porównaj: orzeczenia NSA z dn. 8.09.2009 r., sygn. akt II OZ 828/10, LEX nr 743922, z dn. 27.11.2009 r., sygn. akt II OZ 1047/09, LEX nr 587385 i z dn. 27.10.2005 r., sygn. akt II OZ 897/05, niepubl.). Tym samym zasadne jest, aby wstrzymać wykonanie rozbiórki do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd.
Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.