Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. skarżący B. i S. S. wnieśli, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji z dnia [...] r. zatwierdzające projekt budowlany i udzielające C. C. pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego z częścią mieszkalną oraz budynku garażowo-gospodarczego do realizacji na działkach o nr ewid. [...], [...] i [...] położonych przy ul. [...] w K. W treści powyższej skargi skarżący zawarli także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu uzasadniając go ochroną zarówno ich interesu jak i interesu uczestniczki postępowania C. C. Skarżący wskazali, iż brak wstrzymania wykonalności decyzji naraża obie strony na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a to w postaci nakładów poczynionych przez C. C. na prace przygotowawcze i prace budowlane takie jak rozbiórka obiektu obecnie posadowionego na nieruchomości, koszty wywozu gruzu, koszty przygotowania terenu pod prace budowlane, koszty zakupu materiałów budowlanych w nadmiernym zakresie, koszty zbędnej robocizny.
Brak wstrzymania wykonalności naraża również na spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków poprzez zainicjowanie procesu budowlanego w nadmiernym zakresie, wykonanie trwałych instalacji budowlanych w zakresie objętym projektem wg stanu zatwierdzonego przez Starostę i Wojewodę, których usunięcie w przyszłości będzie niemożliwe lub też nadmiernie kosztowne nadto niewstrzymanie naraża także na ingerencję w teren sąsiada.
Wojewoda w odpowiedzi na skargę odnosząc się do wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stwierdził, iż nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem skarżący bliżej nie uzasadnili, w czym upatrują niebezpieczeństwa wyrządzenia zaskarżoną decyzją nieodwracalnych skutków finansowych i materialnych po ich stronie, a w ocenie organu w świetle przedstawionych w skardze argumentów, takie okoliczności nie zachodzą.
W piśmie z dnia [...] r. uczestniczka postępowania C. C. ustosunkowując się do przedmiotowego wniosku wniosła o zaniechanie wstrzymywania wykonania zaskarżonej decyzji i umożliwienie jej realizacji zamierzenia inwestycyjnego. Ponadto wskazała, iż rozbiórka istniejącego na działce przedmiotowego budynku, nie jest jej zdaniem w żaden sposób zależna od rozstrzygnięcia sądu administracyjnego. Istniejący na jej nieruchomości budynek jest w bardzo złym stanie technicznym i od lat nie jest użytkowany. Podniosła nadto, iż jest w posiadaniu prawomocnej decyzji zezwalającej na jego rozbiórkę, która niezależnie od rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie oraz niezależnie od sentymentu jakim darzą skarżący przedmiotowy obiekt i tak będzie miała miejsce. Na koniec uczestniczka dodała, iż w jej ocenie to właśnie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może narazić ją na duże i nieuzasadnione koszty związane z zerwaniem umów z wykonawcami obiektu oraz wydłużeniem procesu budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z powołanych powyżej przesłanek.
W świetle cytowanego przepisu nie budzi wątpliwości, że zasadą jest że zaskarżone rozstrzygnięcie, w tym w szczególności decyzja administracyjna, powinno być wykonane. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może bowiem nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną przemawiające za tym, wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a., szczególne okoliczności.
W przedmiotowej sprawie w ocenie Sądu nie da się wskazać ewentualnych zagrożeń uzasadniających dopuszczalność wstrzymania zaskarżonej decyzji. Nawet bowiem hipotetyczna konieczność, w razie uchylenia pozwolenia na budowę, rozebrania obiektu nie wiąże się z żadną szkodą po stronie skarżących B. i S. S. albowiem obowiązek ten będzie obciążał inwestora C. C., która jak już wyżej wskazano wniosła o zaniechanie wstrzymywania zaskarżonej decyzji. Ponadto możliwość dokonania rozbiórki przeczy także ewentualnemu uznaniu, iż realizacja pozwolenia na budowę wywoła nieodwracalne skutki prawne.
Zatem w ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie grozi skarżącym niebezpieczeństwem wyrządzenia im znacznej szkody i nie spowoduje także trudnych do odwrócenia skutków.
Wobec powyższego, z braku ustawowych przesłanek, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji należało oddalić w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a.