Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]r. skarżąca zwróciła się do Starosty [...]z wnioskiem o zwrot części opłaty za wydanie karty pojazdu zarejestrowanego w roku [...]. Odpowiadając na powyższy wniosek organ pismem z dnia [...] r., nr [...] odmówił dokonania na rzecz wnioskodawczyni zwrotu nadpłaty w kwocie [...] ([...]) złotych pouczając jednocześnie H.D. o możliwości dochodzenia swych praw przed sądem powszechnym na drodze postępowania cywilnego. Odpowiedź doręczono skarżącej w dniu 21 października 2011 r. W dniu 4 listopada 2011 r. H.D. skierowała do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa polegającego na braku zwrotu nadpłaconej opłaty w kwocie [...] ([...]) złotych.
Następnie pismem z dnia [...], doręczonym skarżącej w dniu 17 listopada 2011 r., Starosta udzielił stronie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa podtrzymując swoje stanowisko wyrażone we wcześniejszym piśmie. Ponownie podkreślono, że skarżąca może dochodzić swych praw przed sądem powszechnym.
H. D. pismem, jak wynika z daty nagłówkowej, sporządzonym w dniu [...]r., które wpłynęło do organu dnia 3 lutego 2012 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na "czynność Starosty odmawiającą żądaniu usunięcia naruszenia prawa" wnosząc między innymi o ustalenie, że przysługuje jej zwrot kwoty [...] ([...]) złotych od Starostwa Powiatowego w C. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej p.p.s.a.), w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, znajdującego się w aktach administracyjnych, odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] r. została doręczona na adres skarżącej w dniu 17 listopada 2011 r. Termin do złożenia skargi upłynął zatem w dniu 19 grudnia 2011 r. Tymczasem H.D. sporządziła skargę dopiero w dniu [...]r., co spowodowało, że została ona złożona z przekroczeniem ustawowego terminu, o jakim mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a.
Jednocześnie Sąd podkreśla, że pismem z dnia 22 sierpnia 2012 r. wezwał stronę do wykazania w jakiej dacie dokonała wysyłki. Do dnia dzisiejszego strona nie udzieliła stosownej odpowiedzi. Już jednak sama data sporządzenia pisma świadczy niezbicie o przekroczeniu terminu do wniesienia skargi.
Wyjaśnić nadto należy, że analiza przepisu art. 52 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. prowadzi do jednoznacznego wniosku, że skarga służy na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jak wskazano wyżej nie przysługuje natomiast na udzieloną przez organ odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Sąd podkreśla, że wskazując w skardze przedmiot zaskarżenia H. D. podała pismo Starosty z dnia [...] r. odmawiające usunięcia naruszenia prawa, nie zaś pismo wcześniejsze odmawiające zwrotu uiszczonej kwoty. Oznaczenie to Sąd uznał za błędne traktując jako przedmiot zaskarżone pismo organu z dnia [...]r. Zdaniem Sądu intencją skarżącej było uznanie, że przysługuje jej roszczenie o zwrot kwoty [...] ([...]) złotych, traktowanej przez nią jako nadpłata za wydanie karty pojazdu.
W konsekwencji Sąd, korzystnie dla strony skarżącej, przyjął, że za przedmiot skargi uznać należy pismo Starosty [...]z dnia [...]r., stwierdzające brak podstaw do zwrotu części opłaty uiszczonej za wydanie karty pojazdu, będące aktem z zakresu administracji publicznej. Jednak na skutek wniesienia przez H. D. skargi z przekroczeniem ustawowego terminu okazała się ona niedopuszczalna.
W konsekwencji skarga, jako spóźniona, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.