Uzasadnienie
Skarżący, na druku urzędowego formularza, zwrócił się o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści formularza wynika, że L. B. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z małżonką, utrzymując się wyłącznie ze świadczenia rentowego w wysokości 754 zł brutto miesięcznie. W skład jego majątku wchodzi budynek mieszkalny o pow. 60 m2 oraz ogródek przydomowy o pow. 210 m2. Na wezwanie referendarza sądowego L. B. nadesłał dokumenty obrazujące wysokość uzyskiwanego przezeń dochodu oraz poziom i strukturę wydatków.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Mając na względzie treść przywołanych wyżej przepisów i konfrontując ją z okolicznościami powołanymi przez skarżącego uznano, że wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim uwagę zwraca wysokość dochodów skarżącego – tj. kwota 507 zł netto miesięcznie. Co prawda żona skarżącego jest osobą bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku, lecz otrzymującą zasiłek pielęgnacyjny w związku z opieką nad matką, lecz nawet zaliczenie części tych dochodów do wspólnego budżetu domowego skarżącego nie zmienia oceny jego sytuacji materialnej. Stwierdzić bowiem trzeba, że zarówno uiszczenie całości jak i nawet części wpisu w zaistniałej sytuacji mogłoby stanowić dla strony zbyt duże obciążenie, które negatywnie wpłynęłoby na jego sytuację materialną.
Z tych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.