Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. "A" w K. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gliwicach za pośrednictwem Wojewody [...] skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.
Jednocześnie w skardze tej został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu wniosku wskazywano, że wykonanie decyzji doprowadzi do powstania niemożliwych do odwrócenia skutków dla środowiska naturalnego w postaci nieodwracalnych zniszczeń przyrodniczych, w tym zniszczeń w zakresie chronionych gatunków. Strona skarżąca wskazywała, że zgodnie z dokumentem wydanym przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K., na obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji stwierdzono występowanie podlegających ochronie, na podstawie ustawy o ochronie przyrody, chronionych siedlisk przyrodniczych. Jeżeli sporna inwestycja zostanie wykonana to dojdzie do zniszczenia siedlisk chronionych na podstawie Dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może wstrzymać na wniosek strony skarżącej wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczenia wymaga, że przedmiotem wstrzymania na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być tylko akty wydane lub podjęte w postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Oznacza to, że instytucja ochrony tymczasowej może mieć zastosowanie nie tylko do zaskarżonego aktu, ale także do innych aktów podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, tj. dotyczących postępowań przed organami pierwszej jak i drugiej instancji oraz postępowań podejmowanych w ramach trybów nadzwyczajnych.
W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, wydanej przez organ pierwszej instancji - Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na realizację inwestycji drogowej dla inwestycji pod nazwą: budowa połączenia drogowego pomiędzy ulicą[...], a ulicą [...] w K. Natomiast przedmiotem skargi jest decyzja organu odwoławczego – Wojewody [...] umarzająca postępowanie odwoławcze.
W ocenie Sądu, skoro zaskarżona decyzja dotyczy kwestii proceduralnych – umorzenia postępowania odwoławczego, zaś decyzja organu pierwszej instancji odnosi się do kwestii materialnoprawnych – zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, uznać należy, że są to dwie odrębne sprawy administracyjne. Nie zachodzi w takiej sytuacji tożsamość przedmiotowa spraw, dlatego też decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta Katowice nie można uznać za akt, wydany w granicach tej samej sprawy, co będąca przedmiotem złożonej skargi decyzja Wojewody [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Jakkolwiek nie budzi wątpliwości, że wskazane sprawy pozostają w związku chronologicznym i podmiotowym, ale ze względu na odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, iż tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym.
W związku z powyższym, należy stwierdzić, że w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na realizację inwestycji drogowej, gdyż akt ten znajduje się poza granicami niniejszej sprawy w ujęciu materialnym.
Stanowisko to znajduje oparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych, (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2016 r. sygn. akt I FZ 161/16, z dnia 6 października 2015 r. sygn. akt II OZ 932/15, z dnia 19 maja 2015 r. sygn. akt II OZ 441/15, z dnia 17 lipca 2013 r., sygn. akt II OZ 594/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Mając na uwadze powołaną wyżej argumentację i działając na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.