Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 marca 2009 r., nadanym na poczcie w dniu 16 marca 2009 r., R. G. działając imieniem własnym i jako pełnomocnik procesowy M. B., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody, skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu W. z dnia [...] r. nr [...], którą w części umorzono postępowanie w sprawie o zwrot nieruchomości, w części zaś odmówiono zwrotu nieruchomości.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy zaskarżona decyzja wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego została doręczona R. G. (także jako pełnomocnikowi M. B. w postępowaniu administracyjnym) w dniu 16 marca 2009 r. Adnotacja doręczyciela na dowodzie doręczenia stwierdza, że przesyłkę podjęła córka, będąca dorosłym domownikiem z zobowiązaniem do oddania pisma adresatowi. W świetle przepisu art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego taki sposób doręczenia pod nieobecność adresata należy uznać za skuteczny. Oznacza to zatem, iż termin do wniesienia skargi dla obu skarżących upływał w środę 15 kwietnia 2009 r., który to dzień nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. W myśl bowiem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Nadanie więc skargi w Urzędzie Pocztowym w R. w dniu 16 kwietnia 2009 r. stanowi czynność procesową dokonaną z uchybieniem ustawowego terminu. Skarga złożona po upływie terminu do jej wniesienia bez wyjaśnienia przyczyny uchybienia terminu podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 P.p.s.a oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.