Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę R.G. i M.B. ze względu na wniesienie jej po upływie ustawowego, trzydziestodniowego terminu do dokonania tej czynności. Kolejnym postanowieniem z dnia 15 września 2009 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną skarżących wniesioną od tego postanowienia jako niedopuszczalną. Odpis tego orzeczenia wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia został doręczony w dniu [...] skarżącej R.G., działającej w imieniu własnym oraz jako pełnomocnikowi skarżącej M.B.
W dniu [...] strona skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej stwierdzając bezzasadność tego orzeczenia.
Wojewódzki Sąd administracyjny zważył:
Stosownie do art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2009 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Wymogu tego nie stosuje się wówczas, gdy zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy zażalenie wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W sprawach obowiązków podatkowych zażalenie może być sporządzone przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego (art. 194 § 4 in fine w związku z art. 175 § 2 i 3 ustawy). Tej treści pouczenie zostało przesłane skarżącym wraz z doręczeniem odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca pomimo właściwego pouczenia o konieczności sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego wniosła zażalenie od postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną osobiście, co tym samym przesądza o niedopuszczalności tego środka odwoławczego. Wskazać przyjdzie, że jest to jedyny przypadek, gdy ustawa wymaga sporządzenia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego przez fachowego pełnomocnika. Użyty przez ustawodawcę w art. 175 § 1 i art. 194 § 4 ustawy zwrot o powinności sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego skargi kasacyjnej od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie oraz od postanowienia tego sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie oznacza jedynie, że taka możliwość istnieje. Jest to bowiem wymóg, którego spełnienie warunkuje dopuszczalność wymienionych środków odwoławczych, z zastrzeżeniem przypadków, o których mowa w art. 175 § 2 i 3 ustawy, co w rozpoznawanej sprawie nie ma miejsca.
Zatem nie ma znaczenia, co zostało zaakcentowane w zażaleniu, że skarżący są w stanie samodzielnie występować w postępowaniu bez pomocy fachowego pełnomocnika. Dodać trzeba, że osoba fizyczna, która nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny może zaś wystąpić do Sądu przed wszczęciem postępowania lub w jego toku o przyznanie prawa pomocy, które obejmuje również ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 243 i następne ustawy).
Mając powyższe uwagi na względzie, skoro skarżący nie należą do kręgu osób uprawnionych do sporządzenia zażalenia od postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 i art.175 § 1 ustawy.