Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 listopada 2018 r. strona skarżąca [A] Sp. z. o.o. w C. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...], którą organ odmówił stronie skarżącej udzielenia pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego.
Strona skarżąca została wezwana zarządzeniem z dnia 18 stycznia 2019 r. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, t.j. wynikającej z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został wysłany na adres pełnomocnika strony skarżącej wskazany w skardze i skutecznie doręczony w dniu 6 lutego 2019 r.
W dniu 19 lutego 2019 r. wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika strony skarżącej z dnia 12 lutego 2019 r. cofające skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Cofnięcie skargi może zostać uznane za niedopuszczalne przez sąd, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowało utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a,. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W orzecznictwie wyrażany jest pogląd, zgodnie z którym skarga której braków nie uzupełniono w terminie, pomimo złożenia pisma o cofnięciu skargi powinna zostać odrzucona (zob. postanowienie z dnia 3 stycznia 2008, o sygn. akt. I OSK 1829/07). Sąd podziela ten pogląd. Nie można uznać za skuteczne cofnięcia skargi, która nie została skutecznie wniesiona. Sąd rozpatrując cofnięcie skargi dokonuje oceny jej dopuszczalności poprzez zbadanie czy decyzja administracyjna objęta skargą nie zawiera wad kwalifikowanych powodujących jej nieważność. Oznacza to, że w tak określonym zakresie, merytorycznie rozpoznaje sprawę sądowoadministracyjną. Należy uznać to za niedopuszczalne w sytuacji, gdy skarga zawiera braki formalne.
Analizując opisany wyżej stan faktyczny Sąd postanowił odrzucić skargę i nie rozpatrywać cofnięcia skargi, które uznał za nieskuteczne.
Strona skarżąca cofnęła skargę zawierającą brak formalny. Zgodnie bowiem z art. art. 230 p.p.s.a., od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a). Skargę wniesioną przez stronę skarżącą należy zatem uznać za wniesioną nieskutecznie, ponieważ skarga zawiera braki uniemożliwiające jej merytoryczne rozpatrzenie.
Strona skarżąca, pomimo skutecznie doręczonego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi nie uiściła go w terminie. Tym samym spełniona została przesłanka odrzucenia skargi z art. 220 § 3 p.p.s.a. Brak jest z kolei przesłanek do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1, ponieważ skarga nie została skutecznie cofnięta. Oznacza to, że niedopuszczalność cofnięcia skargi nie podlega ocenie sądu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.