Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W druku podała, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz z siostrą, zamieszkując w budynku o pow. 70 m2 (posiada ½ udziału w prawie własności) oraz udział (1/2) w prawie własności nieruchomości gruntowej (na której stoi ów budynek) o pow. 5527 m2. Źródłem utrzymania się strony i jej siostry są świadczenia emerytalne uzyskiwane w kwocie 2768 zł netto miesięcznie. Strona podała orientacyjne koszty utrzymania, na które składają się: zakup energii elektrycznej – 60 zł; opłaty za wodę oraz odprowadzanie ścieków – 80 zł; wywóz śmieci 12,50 zł; usługi telekomunikacyjne – 80 zł, podatek od nieruchomości – 50 zł, zakup lekarstw – 100 zł, zakup drewna – 300 zł rocznie, zakup węgla – 3150 zł rocznie.
Na wezwanie referendarza sądowego strona nadesłała szereg dokumentów potwierdzających podnoszone przez nią okoliczności.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych przez stronę i jej siostrę dochodów oraz poziom i strukturę wydatków w kontekście możliwych do poniesienia wydatków związanych z postępowaniem sądowym uznano, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku.
Na powyższym zaważył przede wszystkim fakt, iż na obecnym etapie postępowania sądowego jego koszty sprowadzają się do wpisu od skargi, który wynosi 500 zł – § 2 ust. 3 pkt 2 stosownie rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Bieżące koszty utrzymania, przy uwzględnieniu rozbicia na poszczególne miesiące kosztów zakupu węgla oraz drewna i opłacenia podatku od nieruchomości kształtują się na poziomie około 600 – 700 zł. Nie można więc w takiej sytuacji stwierdzić, że poniesienie opisanego wyżej wydatków jak również pozostałych, ewentualnych kosztów sądowych byłoby dla strony zbyt dużym obciążeniem.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.