Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa R.W. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. Uzasadniając swój wniosek wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z pełnoletnim synem, zamieszkując w należącym do syna lokalu mieszkalnym o pow. 64 m2. W skład majątku jego rodziny wchodzi również garaż. Skarżący zadeklarował, że ani on ani też jego syn nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Pismem z dnia 6 marca 2014 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez udokumentowanie faktu uzyskania statusu bezrobotnego, udokumentowania dochodów syna oraz wydatków przeznaczanych na utrzymanie się. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Uwzględniając przywołane wyżej przepisy i biorąc pod uwagę informacje uzyskane od skarżącego uznano, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Warunkiem przyznania prawa pomocy jest przekonanie sądu lub referendarza sądowego o wyjątkowo trudnym położeniu materialnym. Temu celowi służy druk urzędowego formularza, nie mniej jednak o ile informacje zawarte w formularzu budzą wątpliwości co do ich wiarygodności, istnieje możliwość wezwania strony do nadesłania tzw. dokumentów źródłowych celem zbadania rzeczywistej sytuacji materialnej strony. Bez wątpienia bowiem ciężar dowodowy w tym zakresie spoczywa na stronie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy.
W realiach rozpoznawanej sprawy wiadomo jedynie, że łączny dochód R.W. i jego syna to kwota 1373,25 zł brutto miesięcznie, zaś miesięczne wydatki (media oraz zakup niezbędnych lekarstw) wynoszą 950 zł. W sytuacji, w której istnieją wątpliwości co do rzeczywistej wysokości dochodów członków rodziny skarżącego – zwłaszcza w odniesieniu do żołdu jego syna – koniecznym było uzyskanie pewności w tym zakresie. Analogicznie, uwagę zwracają bardzo wysokie koszty utrzymania dwóch osób (media) w wysokości 800 zł, co również wymagało wyjaśnienia. Skoro zaś wnioskodawca uchylił się od udzielenia wyjaśnień w tym zakresie, to należy przyjąć, że nie uprawdopodobnił w należyty sposób, że jego sytuacja materialna uzasadnia zarówno zwolnienie go od kosztów sądowych jak i wyłożenie ze środków publicznych kwot na opłacenie dlań adwokata z urzędu.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia