Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 26 stycznia 2023 r. znak: WINB-WOA.7721.360.2022.AS Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach (dalej "ŚWINB" lub "organ odwoławczy") w punkcie I uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta G. (dalej "PINB" lub "organ pierwszej instancji") nr [...] z 22 sierpnia 2022 r. w zakresie terminu i w tym zakresie wyznaczył nowy termin wykonania obowiązku do 30 czerwca 2023 r. W punkcie II decyzji ŚWINB utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w zakresie nakazu wykonania określonych robót budowlanych.
Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie sprawy.
PINB decyzją z 22 sierpnia 2022 r. nakazał W. W. (dalej "skarżący") wykonanie robót budowlanych, zgodnie z "Opinią techniczną dotyczącą przyczyn powstania spękań ścian garażu nr 1 położonego w G. przy ul. [...]" z czerwca 2021 r., sporządzoną przez mgr inż. M. P., uzupełnioną 8 lipca 2022 r. o "Opis robót budowlanych niezbędnych do wykonania w garażu nr 1 położonego w G. przy ul. [...]". Nakazane roboty budowlane polegały na naprawie zarysowanych ścian z drobnowymiarowych elementów ceramicznych poprzez przemurowanie pękniętych ścian lub poprzez zespolenie pęknięć za pomocą technologii HELIFIX polegającej na zeszyciu ścian prętami spiralnymi HELIBAR, tj. zwiększeniu pionowego zagęszczenia prętów zbrojących Ø6 mm i wykonaniu ich w co czwartej spoinie. Podstawę prawną pierwszoinstancyjnej decyzji stanowiły przepisy art. 66 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity przywołany w podstawie prawnej decyzji: Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 z późn. zm.; dalej "p.b.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity przywołany w podstawie prawnej decyzji: Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.; dalej "k.p.a.").
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że 14 kwietnia 2022 r. PINB przeprowadził czynności kontrolne. Ustalono, że na terenie nieruchomości przy ul. [...] w G., tj. działki numer 1 obręb ewidencyjny [...], znajduje się zespół 10 garaży murowanych, usytuowanych w dwóch szeregach. Garaż nr 1 jest pierwszym garażem w szeregu, a jego właścicielem jest skarżący. Stwierdzono, że w narożniku ściany tylnej i bocznej wewnątrz jak i na zewnątrz garażu widoczne są spękania. Ponadto na ścianie zewnętrznej stwierdzono liczne ubytki tynku. Skarżący przedłożył opinię techniczną dotyczącą przyczyn powstania spękań ścian garażu nr 1. Z pkt 6 tej opinii pt. "Opis techniczny obiektu" wynikało, że ściana podłużna garażu nr 1 posiada spękania przebiegające ukośnie o rozwartości 1,5 mm, a ściana poprzeczna od strony garażu nr 10 posiada ukośne pęknięcie o rozwartości ok. 3 mm. Z opinii uzupełniającej, do przedłożenia której skarżący został zobligowany postanowieniem PINB nr [...] z 24 maja 2022 r., wynikało zaś jaki zakres robót budowalnych jest niezbędny do wykonania w garażu nr 1 w celu doprowadzenia tego obiektu do stanu zgodnego z przepisami prawa.
Opinia ta wskazywała na konieczność naprawy ścian garażu nr 1 i przedstawiała sposób wykonania robót budowlanych. W opiniach tych nie stwierdzono możliwości wystąpienia zagrożenia życia lub zdrowia ludzkiego, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska.
Skarżący złożył odwołanie od decyzji PINB, nie zgadzając się z zawartym w niej rozstrzygnięciem. Podkreślił, że nakazane roboty budowlane nie zlikwidują przyczyny powstawania szkód w garażu nr 1 (spękań ścian). PINB wydał decyzję nakazującą właścicielowi garażu nr 10 wykonanie określonych robót, jednakże decyzja ta została oparta na oględzinach zewnętrznych obiektu i nie uwzględniała wszystkich wad garażu nr 10, w tym jego szkodliwego oddziaływania na garaż skarżącego. Ponadto decyzja ta nie została w ogóle wykonana. Z tego względu skarżący przedłożył w PINB opinię techniczną dotyczącą przyczyn powstania spękań ścian garażu nr 1. Z opinii tej wynika zakres prac jakie należy wykonać, aby usunąć wzajemne niekorzystne oddziaływanie garażu nr 10 na garaż skarżącego. W opinii tej stwierdzono, że garaż nr 10 wsparł swój fundament na istniejącym fundamencie garażu nr 1, co spowodowało spękanie ścian garażu nr 1. Garaż nr 10 nie posiada ściany tylnej tylko domurował swoją ścianę boczną do tylnej ściany garażu nr 1. Aby wykluczyć wzajemny wpływ odmiennie fundamentowanych garaży nr 1 i nr 10 należałoby rozdzielić ich ławy fundamentowe i ściany. Przede wszystkim właściciel garażu nr 10 powinien wykonać dodatkową ławę fundamentową, wstawić sobie nową ścianę z zachowaniem dylatacji.
Decyzją z 26 stycznia 2023 r. ŚWINB uchylił decyzję pierwszoinstancyjną w zakresie terminu wykonania nakazanych robót budowlanych. W pozostałym zaś zakresie utrzymał ją w mocy uznając, że odwołanie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu decyzji ŚWINB wskazał, że z opinii technicznych wynika, że garaż nr 1 jest bezsprzecznie w nieodpowiednim stanie technicznym. Co do właściciela garażu nr 10 ŚWINB wskazał, że 24 marca 2021 r. wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję PINB nr [...] z 26 stycznia 2021 r. nakazującą wykonanie robót budowlanych. Roboty te polegały na wymianie dachu, wykonaniu nowego poszycia z desek, wykonaniu izolacji przeciwwodnej oraz nowych obróbek blacharskich orynnowania, a także zabezpieczeń fundamentów i ścian garaży sąsiednich (nr 1 i 9) przed zamakaniem poprzez wykonanie w garażu nr 1 nowej posadzki na takim poziomie, aby woda opadowa z podjazdu do garażu i terenu wokół niego nie wpływała do jego wnętrza.
Termin na wykonanie robót wyznaczono do 31 maja 2021. ŚWINB zauważył także, że PINB nieprecyzyjnie ustalił krąg stron postępowania. Zawiadomił o wszczęciu postępowania jedynie skarżącego i Urząd Miejski w G. Natomiast decyzję skierował do skarżącego, a jedynie do wiadomości pozostałych podmiotów, które zdaniem ŚWINB powinny mieć status strony w postępowaniu. Skoro ze zgromadzonej przez PINB dokumentacji nie wynika możliwość wystąpienia stanu zagrożenia życia lub zdrowia ludzkiego, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska to podstawą decyzji pierwszoinstancyjnej powinien być wyłącznie art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b.
Pismem z 28 lutego 2023 r. skarżący złożył skargę na wskazaną wyżej decyzję ŚWINB. W skardze wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, wezwanie do udziału w postępowaniu właściciela garażu nr 10 jako strony i nałożenie wspólnego obowiązku naprawy spękań poprzez usunięcie przyczyn powtarzających się spękań ściany w sposób opisany w przedłożonej przez skarżącego opinii technicznej.
Skarżący podkreślił, że obowiązek naprawy ścian został niesłusznie ograniczony tylko do niego, z pominięciem właściciela garażu nr 10. Nałożenie obowiązku naprawy ścian tylko na jednego właściciela garażu nr 1 nie tylko nie prowadzi do usunięcia przyczyn spękań tworzących zagrożenie, ale w ogóle uniemożliwia wykonanie prac w częściach technicznie wspólnych jak mur i ława bez ingerencji w cudzą własność, tj. własność właściciela garażu nr 10.
ŚWINB w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że zarzuty zawarte w skardze są bezzasadne, a motywy zaskarżonej decyzji zostały wyczerpująco wyjaśnione w jej uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zakres kontroli sądu wyznacza przepis art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm.; dalej "p.p.s.a.") stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem dotyczącym art. 57a (który nie znajduje zastosowania w rozpatrywanej sprawie). Uwzględnienie skargi, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Powyższe oznacza, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia aktów organów administracji, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Spór w sprawie sprowadza się do zasadności nałożenia na skarżącego obowiązku wykonania robót budowlanych w garażu nr 1. Zdaniem skarżącego nieodpowiedni stan techniczny jego garażu jest spowodowany wadliwością sąsiedniego garażu nr 10. Wykonanie nakazanych robót będzie miało charakter kosmetyczny i nie doprowadzi do usunięcia przyczyn spękanych ścian w garażu nr 1, tzn. nie wyeliminuje wzajemnego negatywnego oddziaływania garażu nr 10 na garaż nr 1. Ponadto realizacja nakazanych robót budowlanych nie jest możliwa bez udziału właściciela garażu nr 10, gdyż roboty te dotyczą części technicznie wspólnych jak ściana i ława fundamentowa.
Natomiast organy nadzoru budowlanego podkreślały, że garaż nr 1 jest w nieodpowiednim stanie technicznym, a to obliguje organ do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Obowiązki wynikające z art. 66 ust. 1 p.b. organ nakłada zaś wyłącznie na właściciela lub też zarządcę obiektu budowlanego.
Przechodząc do stanu prawnego sprawy wskazać należy, że zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Wskazana regulacja jest konsekwencją przepisów nakładających na właściciela obiektu budowlanego obowiązek użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywania go w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej (art. 5 ust. 2 w związku z art. 61 pkt 1 p.b.).
Wobec tego nieodpowiedni stan techniczny obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. jest rezultatem zużycia obiektu lub uszkodzenia obiektu w warunkach wskazanych w art. 61 pkt 2 p.b. W orzecznictwie podkreśla się, że decyzja wydana na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. ma charakter związany, co oznacza, że w sytuacji wystąpienia przesłanki określonej w tym przepisie, organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz także zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości (por. wyroki NSA: z 18 stycznia 2022 r., II OSK 377/19 i z 17 listopada 2021 r., II OSK 3850/18 - opubl. w internetowej bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej "CBOSA").
Podkreśla się także, że w świetle art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b., nie ma znaczenia przyczyna, która spowodowała nieodpowiedni stan techniczny obiektu budowlanego (por. wyrok NSA z 12 stycznia 2023 r., II OSK 7/20, opubl. w CBOSA). Adresatem decyzji z art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. jest właściciel lub zarządca obiektu budowlanego, a nie sprawca, który spowodował powstanie nieprawidłowości stwierdzonych w obiekcie budowlanym (por. wyrok NSA z 23 kwietnia 2020r., II OSK 1705/19, opubl. w CBOSA). Ewentualne szkody spowodowane w obiekcie budowlanym przez działania osób trzecich (np. właściciela sąsiedniego obiektu) mogą być dochodzone w postępowaniu cywilnym.
Jednocześnie nie ulega wątpliwości, że wydanie decyzji w oparciu o art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. musi być poprzedzone przeprowadzeniem wnikliwego postępowania dowodowego, mającego na celu wyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności.
Z okoliczności faktycznych rozpoznawanej sprawy wynika, że garaż nr 1 jest skrajnym garażem w zespole garaży składającym się z dwóch szeregów po pięć garaży. Garaż nr 1 ścianą dłuższą przylega do garażu nr 2, a ścianą krótszą do garażu nr 10. Jak wynika z opinii technicznej z czerwca 2021 r. domurowana ściana podłużna garażu nr 10 została połączona z istniejącym narożem garażu nr 1 na strzępia co m. in. doprowadziło do powstania zarysowań ścian garażu nr 1. Betonowa ława fundamentowa garażu nr 10 została dołączona do ceglanej, węższej ławy fundamentowej garażu nr 1. Wskutek czego na ławę garażu nr 1 zaczęły działać siły pochodzące od osiadań ławy garażu nr 10. Z opinii wynika także, że oprócz zakresu robót dotyczących naprawy garażu nr 10 należy wykluczyć wzajemny wpływ odmiennie fundamentowanych garaży nr 1 i 10. Powinno to nastąpić poprzez rozdzielenie ich ław fundamentowych i ścian oraz wykonanie dodatkowej ławy fundamentowej i wspartej na niej ściany wewnątrz garażu nr 10 równolegle do ściany garażu nr 1 z zachowaniem przerwy dylatacyjnej.
Zgodnie zaś z decyzją organu pierwszej instancji naprawa zarysowanych ścian w garażu nr 1 powinna być przeprowadzona przez skarżącego stosownie do opinii z czerwca 2021 r. oraz opinii uzupełniającej z lipca 2022 r. Przygotowanie ścian do naprawy obejmuje skucie tynku wewnątrz i na zewnątrz spękanej ściany. Następnie należy przystąpić do zespolenia ujawnionych pęknięć zgodnie z ogólnymi zasadami wykonania napraw spękań muru, zawartymi w opinii uzupełniającej z lipca 2022 r.
Nie ulega wątpliwości, że realizacja nakazu wykonania robót budowlanych z art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. powinna doprowadzić do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Celem bowiem decyzji wydanej na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. jest doprowadzenie obiektu budowlanego do należytego stanu technicznego, a zatem takie określenie robót budowlanych, które zmierzają do usunięcia stwierdzonych w obiekcie budowlanym uchybień. Organy nadzoru budowlanego nie mają obowiązku dokładnego wyjaśniania przyczyn i ich wpływu na stan techniczny obiektu, jednakże powinny przed nałożeniem obowiązku wykonania określonych robót budowlanych mieć pewność, że ich realizacja doprowadzi do skutecznego i w miarę trwałego skutku, a nie jedynie do chwilowej poprawy stanu technicznego obiektu (por. wyrok WSA w Krakowie z 12 marca 2020 r., II SA/Kr 1370/19, opubl. w CBOSA). Podejmując decyzję o usunięciu nieprawidłowości stanu technicznego obiektu budowlanego na podstawie przepisu art. 66 p.b., organ powinien uwzględnić indywidualne cechy konkretnego obiektu budowlanego. Dlatego rodzaj i zakres wystosowanych nakazów zależny jest od ustalonych konkretnych potrzeb (por. wyrok NSA z 27 lutego 2007 r., II OSK 355/06, opubl. w CBOSA).
W rozpoznawanej sprawie organy nadzoru budowlanego pominęły okoliczność, że garaże nr 1 i nr 10 połączone są ławą fundamentową i ścianą poprzeczną wskutek czego realizacja nakazanych skarżącemu robót budowlanych tylko chwilowo poprawi stan techniczny garażu nr 1. W świetle zaś zarzutów skarżącego oraz treści ekspertyz, z których wynika techniczne powiązanie garaży nr 1 i 2, obowiązkiem organów było wyjaśnienie czy roboty budowlane nakazane skarżącemu zapewnią prawidłowe funkcjonowanie garażu nr 1. Ustaleń takich organy nie poczyniły. Wobec tego zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia art. 7, art. 8, art. 77 oraz art. 80 k.p.a. na skutek nie podjęcia przez organy obu instancji wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Organ administracji publicznej ma obowiązek rozpatrzenia wszystkich dowodów zgromadzonych w aktach sprawy w ich wzajemnej łączności, a zasada prawdy obiektywnej wymaga, aby wydane orzeczenie wynikało z materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu, który musi przekonywać o słuszności wydanego rozstrzygnięcia.
Zauważyć także należy, że ŚWINB nie odniósł się do twierdzeń skarżącego, że realizacja nałożonego na niego obowiązku nie usunie trwale i skutecznie nieprawidłowości w garażu nr 1. Powyższe wskazuje także na naruszenie art. 11 k.p.a, art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a.
Wskazane uchybienia prawa procesowego mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Decyzja nakazująca skarżącemu wykonanie robót budowlanych jest co najmniej przedwczesna, gdyż nie została poprzedzona wystarczającą oceną spełnienia przesłanek z art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b., opartą na prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dowodowym.
Następnie należy wskazać, że stronami postępowania prowadzonego w trybie art. 66 p.b. są właściciel oraz zarządca obiektu budowlanego. Zasadniczo tylko te podmioty posiadają interes prawny do wzięcia udziału w takim postępowaniu jako potencjalni adresaci decyzji (por. wyroki NSA: z 12 maja 2016 r., II OSK 2111/14; z 1 marca 2012 r., II OSK 2444/10; z 10 lutego 2011 r., II OSK 286/10; z 4 lipca 2007 r., II OSK 999/06 – opubl. w CBOSA). Jednakże zasada ta nie ma charakteru bezwzględnego. To okoliczności konkretnego przypadku decydują czy w postępowaniu z art. 66 p.b. będą brały udział inne podmioty. Muszą one jednak legitymować się interesem prawnym w rozumieniu art. 28 k.p.a. (por. wyrok NSA z 29 maja 2019 r., II OSK 1257/18, opubl. w CBOSA).
W rozpoznawanej sprawie ustalenia organów nadzoru budowlanego w zakresie adresata decyzji z art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. zostały oparte wyłącznie na oświadczeniu skarżącego, że jest on właścicielem garażu nr 1. Z akt podstępowania nie wynika natomiast na jakiej podstawie ŚWINB ustalił pozostałe strony postępowania – ustalenia w tym zakresie nie odwołują się do żadnych dokumentów i nie zostały poparte żadnymi wyjaśnieniami w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W aktach administracyjnych brak jest jakiejkolwiek dokumentacji, na podstawie której możliwe byłoby ustalenie stanu prawnego garażu nr 1 oraz zespołu garaży położonych na działce o numerze 1 obręb [...], a w konsekwencji podmiotów mających interes prawny w sprawie.
Jednocześnie z wyjaśnień skarżącego złożonych na rozprawie wynika, że doszło do sprzedaży garażu nr 10 przez gminę na rzecz osoby fizycznej. Biorąc pod uwagę okoliczności faktyczne sprawy, właściciel garażu nr 10 niewątpliwie posiada interes prawny w postępowaniu z art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. dotyczącym stanu technicznego garażu nr 1. Garaż nr 1 jest technicznie powiązany z garażem nr 10 (połączone ławy fundamentowe i ściana poprzeczna), a dla realizacji robót budowlanych mających na celu usunięcie nieprawidłowości w garażu nr 1 niezbędne może okazać się wejście do garażu nr 10. Nieprawidłowe ustalenie stron postępowania stanowi naruszenie przepisów art. 7 i art. 77 § 1 w związku z art. 28 k.p.a. i art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b., wymagających dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Wskazane uchybienie - biorąc pod uwagę rodzaj i zakres prac nakazanych skarżącemu - mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W orzecznictwie słusznie wskazuje się, że wykładnia norm zawartych w art. 66 p.b. powinna być dokonywana z uwzględnieniem indywidualnych okoliczności sprawy, a także specyficznych warunków funkcjonowania konkretnych obiektów budowlanych. Posłużenie się w art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. zwrotem niedookreślonym odnoszonym do "nieodpowiedniości" stanu technicznego oraz nakazu "usunięcia" nieprawidłowości, wskazuje, że przy ocenie zaistnienia przesłanki określonej w art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. oraz przy wyborze reakcji na te nieprawidłowości, ustawodawca pozostawił organom dość szeroki margines swobody. Przyjąć należy, że owa swoboda obejmuje również wyznaczenie adresatowi nakazu terminu, w jakim stwierdzone nieprawidłowości powinny zostać usunięte. Swoboda ta doznaje jednak ograniczeń wynikających z okoliczności faktycznych konkretnej sprawy (por. wyrok NSA z 14 lutego 2023 r., II OSK 135/22, opubl. w CBOSA).
Termin usunięcia nieprawidłowości powinien zostać wyznaczony w sposób adekwatny do skali i formy stwierdzonych nieprawidłowości, jak również w sposób rozsądny dający realną możliwość adresatowi decyzji wykonania obowiązków nią nałożonych (por. wyroki NSA: z 17 kwietnia 2018 r., II OSK 2619/17; z 19 marca 2015 r., II OSK 1991/13; z 13 maja 2014 r., II OSK 2290/13; z 28 marca 2014 r., II OSK 2619/12 – opubl. w CBOSA). W rozpoznawanej sprawie organy nie uwzględniły okoliczności, że garaż nr 1 jest technicznie powiązany z garażem nr 10 oraz faktu, że PINB decyzją nr [...] z 26 stycznia 2021 r. nakazał właścicielowi garażu nr 10 wykonanie robót budowlanych mających na celu usunięcie nieodpowiedniego stanu technicznego garażu nr 10. Skoro wskazane garaże są technicznie powiązane, a z ekspertyz wynika negatywne oddziaływanie garażu nr 10 na garaż nr 1 to wyznaczony skarżącemu termin realizacji robót budowlanych powinien uwzględniać specyfikę tych robót i techniczne możliwości ich realizacji.
Ocena zaś tych kwestii nie jest możliwa m. in. bez ustaleń dotyczących kwestii wykonania decyzji PINB nr [...] i zgodności zrealizowanych robót budowlanych w garażu nr 10 z treścią decyzji nr [...]. Organy takich ustaleń ani ocen nie przeprowadziły. Co więcej nie wskazały żadnych okoliczności ani przesłanek jakimi kierowały się wyznaczając skarżącemu termin wykonania robót budowlanych. Należy zatem uznać, że wyznaczenie terminu wykonania obowiązku było arbitralne i dowolne. Tym samym doszło do naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Ponownie rozpoznając sprawę organy uwzględnią ocenę prawną wyrażoną przez Sąd w niniejszym uzasadnieniu, stosownie do treści art. 153 p.p.s.a. Organy ustalą krąg stron postępowania, zapewnią im czynny udział w sprawie oraz przeprowadzą postępowanie wyjaśniające w zakresie wskazanym w uzasadnieniu wyroku. Wydając rozstrzygnięcie organy będą miały na uwadze cel regulacji art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. oraz wymogi procedury administracyjnej.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł jak w punkcie II sentencji wyroku, działając na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Zasądzony zwrot kosztów postępowania obejmuje wpis sądowy (500 zł). Skarżący nie wykazał, aby w związku ze sprawą poniósł inne wydatki niezbędne do celowego dochodzenia swych praw.