Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 marca 2020 r., B. D. (dalej: "skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargę na niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 września 2019 r., sygn. akt II SAB/Gl 50/19.W skardze wniesiono o wymierzenie organowi – Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. (dalej: "organ", "PINB") grzywny oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Wyrokiem tym Sąd stwierdził bezczynność organu, a także zobowiązał go do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie legalności "budowy budynku na terenie nieruchomości w [...] przy ul. [...] na działce nr 1", w terminie 30 dni od daty doręczenia akt sprawy. W uzasadnieniu wyroku Sąd zaznaczył, że o tym czy doszło do legalizacji samowoli budowlanej dotyczącej tego budynku świadczyć będzie realizacja przez jego właścicieli obowiązku zamurowania okien od strony działki B. D., wynikającego z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] nr [...]
Akta sprawy zostały zwrócone organowi w dniu 30 stycznia 2020 r., który w wyznaczonym przez Sąd terminie nie wydał rozstrzygnięcia. Poinformował jedynie skarżącego, że prawomocna decyzja w tym zakresie została już wydana.
W związku z powyższym wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 23 września 2019 r., sygn. akt II SAB/Gl 50/19, w dniu 11 grudnia 2019 r. przeprowadzono czynności kontrolne, w wyniku których ustalono że okna w granicy z działką skarżącego są zamurowane.
W odpowiedzi na skargę PINB wniósł o jej oddalenie, uznając ją za nieuzasadnioną. Jak wyjaśnia, postępowanie w przedmiocie legalności budowy na terenie nieruchomości w S. ul. [...] na działce nr 1, zostało zakończone jeszcze przed datą ww. wyroku, prawomocną decyzją Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach (dalej: ŚWINB) z dnia [...] nr[...] Decyzją tą organ II instancji uchylił decyzję PINB w P. z dnia [...] nr [...] i jednocześnie umorzył postępowanie w sprawie legalności budowy. GINB, po rozpatrzeniu wniosku skarżącego, decyzją z dnia [...] nr [...] ze względu na brak podstaw odmówił stwierdzenie nieważności ŚWINB z [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje
Skargę należało oddalić.
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r., II SA 2015/00, LEX nr 57180). W postępowaniu wywołanym skargą wniesioną na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a., należy przede wszystkim ustalić, jak przebiegało postępowanie organu, i dokonać jego oceny pod kątem, czy ustalone fakty wskazują na bezczynność organu, czy też ta bezczynność jest wynikiem innych okoliczności niezależnych od organu prowadzącego postępowanie. Ustalenia winny uwzględniać stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wniesienia skargi o wymierzenie grzywny.
Istotą skargi w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku sądu jest możliwość zastosowania przez rozpoznający sprawę sąd ustawowo określonych środków, celem nałożenia kary za uchylanie się od wykonania prawomocnego wyroku, zatem środka represyjnego, ale także zdyscyplinowanie organu, co sprowadza się do zapewniania skuteczności wykonywania orzeczeń sądowych.
W niniejszej sprawie, w związku z uprawomocnieniem się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 września 2019 r., sygn. akt II SAB/Gl 50/19, zwrócono akta administracyjne PINB w P., celem podjęcia czynności zgodnie z rozstrzygnięciem Sądu.
Organ w dniu 11 grudnia 2019 r. przeprowadził kontrolę przedmiotowej nieruchomości, która wykazała że obowiązek zamurowania okien wynikający z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] ostał wykonany, w związku z czym, przyjęto że przedmiotowy budynek jest wzniesiony legalnie. Wobec tego, co nie powinno budzić wątpliwości, zwłaszcza w kontekście wskazania zawartego w uzasadnieniu ww. wyroku, gdzie wyraźnie Sąd uzależnił dalsze postępowanie i rozstrzygnięcie sprawy od tego, czy zrealizowano decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] w sprawie zamurowania okien w budynku od strony nieruchomości należącej do skarżącego, wykonanie przedmiotowego wyroku Sądu nie mogło polegać na wydaniu merytorycznej decyzji w kwestii legalności obiektu. Zamurowanie okien spowodowało bowiem legalizację wykonanych robót, a tym samym postępowanie w sprawie legalności budynku stało się bezprzedmiotowe. Nie było także dopuszczalne wydanie ponownej decyzji umarzającej postępowanie w tej sprawie, bowiem decyzja taka byłaby obarczona wadą res iudicata (wadą nieważności).
Niezasadny jest zarzut skargi, wskazujący że przedmiotowy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 września 2019 r., sygn. akt II SAB/Gl 50/19, dotyczy odrębnego postępowania (prowadzonego równolegle), obejmującego remont dachu, wykonanie drenażu budynku i odprowadzenia wody deszczowej z zadaszeniem nad schodami zewnętrznymi do piwnicy z dachu budynku oraz wód bytowych i wymiana okien. Sąd jednoznacznie określił w uzasadnieniu zakres rozpoznania sprawy jako legalność budowy budynku. Dla prowadzenia postępowania w sprawie legalności wykonania wskazanych robót (remontu dachu itp.) koniecznym było uzyskanie rozstrzygnięcia w kwestii legalności samej budowy (wyrok NSA z dnia 5 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 3459/18, dostępny na portalu CBOSA). Stąd postępowanie w przedmiocie legalności budowy budynku musiało poprzedzać postępowanie w kwestii legalności tych szczegółowo określonych robót.
W ocenie sądu, sposób procedowania organu po przekazaniu akt administracyjnych nie daje podstaw do uznania, iż w niniejszej sprawie organ pozostał w zwłoce uzasadniającej wymierzenie grzywny. Okoliczność że decyzja umarzająca postępowanie została wydana przed uprawomocnieniem się wyroku w sprawie nie uzasadnia wymierzenia organowi grzywny, gdyż w istocie – obowiązek nałożony przez Sąd został wykonany.
W związku z powyższym, na podstawie art. 151 powyższej ustawy, należało orzec o oddaleniu skargi.