Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta R. decyzją nr [...] z dnia [...]r. na podstawie art. 48 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane /Dz.U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 z zm./, nakazał J.W., wykonanie rozbiórki drewnianego pawilonu użytkowanego jako podręczny magazyn dla obiektu gastronomicznego, postawionego na działkach o nr [...] /własność Gminy R./, nr [...] /współwłasność osób fizycznych/ przy ul. [...] i [...] w R. W motywach decyzji organ nadzoru podał, że J.W. bez pozwolenia na budowę lub zgłoszenia postawił na wyżej wskazanych działkach drewniany pawilon w [...]r., a także przyczepę campingową użytkowaną jako obiekt gastronomiczny w [...]r. i ustęp w [...]r. /dwa ostatnie obiekty objęte są odrębnymi decyzjami i skargami zapisanymi pod sygn.II SA/Gl 518/04 i II SA/Gl 520/04/. Po stwierdzeniu faktu samowoli nałożono na inwestora postanowieniem z dnia [...]r. obowiązek przedstawienia zaświadczenia organu administracji architektoniczno-budowlanej o zgodności robót budowlanych związanych z postawieniem drewnianego pawilonu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, czterech egzemplarzy projektu budowlanego z opiniami i uzgodnieniami oraz oświadczenia inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w terminie do dnia [...]r.
Ponieważ w wyznaczonym terminie inwestor nie wykonał nałożonych obowiązków w oparciu o art. 48 ust. 4 i ust. 1 Prawa budowlanego orzeczono rozbiórkę.
J.W. w odwołaniu zakwestionował powyższą decyzję podnosząc, że na wykonanie pawilonu handlowego nie było potrzebne pozwolenie na budowę ani zgłoszenie, ponieważ jest to obiekt tymczasowy. Nadto wyjaśnił, że do usytuowania pawilonu w części na działce gminnej doszło na skutek wprowadzenia go w błąd przez C.P. – współwłaściciela działki [...].
Ś. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją z dnia [...]r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 48 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane /t.j. Dz.U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 z zm./ utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu podzielił ustalenia faktyczne, ich klasyfikację prawną – dokonane przez organ I instancji.
Podkreślił, że poczynając od dnia [...]r. kiedy to weszły w życie znowelizowane przepisy Prawa budowlanego /Dz.U. z 2003 r. nr 80, poz. 718/ zaistniała możliwość legalizacji obiektów wzniesionych bez pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Jednym z warunków legalizacji jest wykonanie przez inwestora obowiązków nałożonych na niego na podstawie art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego. Ponieważ inwestor tych obowiązków nie wykonał orzeczenie rozbiórki pawilonu drewnianego użytkowanego jako magazyn dla obiektu gastronomicznego, jest zgodne z prawem.
W skardze do Sądu J.W. zarzucił wadliwości prawne zaskarżonej decyzji przez orzeczenie rozbiórki mimo, iż nie mógł wykonać nałożonego na niego obowiązku bo Gmina R. od dnia [...]r. nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przeprowadzona przez Sąd zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153, poz. 1269/ kontrola wykazała, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Stan faktyczny sprawy jest bezsporny.
Sprowadza się on do wykonania przez skarżącego w [...]r. pawilonu drewnianego, służącego jako magazyn podręczny dla działającego obiektu gastronomicznego, na działkach stanowiących własność gminy i współwłasność osób fizycznych. Na wykonanie tego pawilonu skarżący nie uzyskał pozwolenia na budowę, a obiekt ten zgodnie z art. 29 Prawa budowlanego z 7.07.1994 r /t.j. Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z zm./ z obowiązku takiego nie był zwolniony. Skarżący nie posiada także decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowego obiektu.
Mimo, że stanowił on samowolę budowlaną zgodnie z art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego istniała możliwość jego legalizacji. Postanowieniem z dnia [...]r. organ nadzoru nałożył na inwestora obowiązki określone w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego, których wykonanie przez inwestora umożliwiało prowadzenie postępowania legalizacyjnego.
Skutkiem niewykonania nałożonych obowiązków jest nakaz rozbiórki – co jednoznacznie wynika z art. 48 ust. 4 i ust. 1 Prawa budowlanego.
Skoro więc skarżący nie wykonał nałożonych na niego obowiązków zaskarżona decyzja znajduje całkowitą podstawę w powołanym art. 48 ust. 4 i ust. 1 Prawa budowlanego.
Zarzut braku planu zagospodarowania przestrzennego nie może zmieniać dokonanej oceny zaskarżonej decyzji. Przy braku planu skarżący powinien bowiem uzyskać decyzję o warunkach zabudowy, która byłaby ostateczna w dacie wszczęcia postępowania w związku ze stwierdzoną samowolą.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 z zm./ skarga podlegała oddaleniu.
SJ/