Uzasadnienie
W dniu (...) r. A.M. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W jego uzasadnieniu oraz w dalszych dokumentach złożonych do sprawy wskazała, iż prowadzi gospodarstwo domowe wraz z synem oraz mężem. Dochód rodziny stanowi (...) wnioskodawczyni w kwocie ok. (...) zł oraz jej męża w kwocie ok. (...)zł. Osoby te w (...) r., spisały umowę majątkową małżeńską o rozdzielności majątkowej. Syn wnioskodawczyni (...)i nie otrzymuje z tego tytułu żadnych świadczeń. Wnioskodawczyni akcentowała fakt, iż jej małżonek jest osobą (...) wymagają stałej opieki oraz leczenia, co pociąga za sobą bardzo duże nakłady finansowe (w postaci wydatków na zakup (...). Obrazując comiesięczne koszty utrzymania oraz inne wydatki, wnioskodawczyni nadesłała stosowne dokumenty, z których wynika, iż wynoszą one ok. (...)zł.
Jednocześnie jednak wnioskodawczyni zaakcentowała, iż większości wydatków, jakie ponosi w związku ze (...) nie jest w stanie udokumentować, a są to kwoty w znacznej wysokości (przykładowo w (...) r. – prawie (...)zł).
Postanowieniem z dnia 10 lipca 2008 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
A.M. w ustawowym terminie wniosła od powyższego postanowienia sprzeciw. W jego uzasadnieniu kolejny raz wskazała na (...), który wymaga (...). Ponadto zwróciła uwagę na dodatkowe wydatki, jakie związane są z koniecznością zakupu (...)oraz innych (...) dla (...)syna. Odnosząc się natomiast do kwestii opłat z tytuł usług telefonicznych oraz internetowych wnioskodawczyni podkreśliła ich niezbędność z uwagi na wybrany przez syna kierunek (...) oraz konieczność kontaktu z uwagi na obecność w domu osoby (...)
Wnioskodawczyni zaznaczyła, iż pieniądze na uiszczony w kasie Sądu w dniu (...) r. wpis sądowy od skargi - w kwocie(...) zł uzyskała obciążając konto bankowe (debet).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Odnosząc się zatem do wniosku skarżącej, stwierdzić trzeba, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, czyli w świetle art. 245 § 3 ustawy obejmującym m. in. zwolnienie od kosztów sądowych, następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie okoliczności wskazanej w tym przepisie.
Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić trzeba, że powyższa przesłanka przyznania prawa pomocy została w stosunku do skarżącej spełniona w stopniu pozwalającym na uwzględnienie złożonego przez nią wniosku. Osiągany przez nią obecnie dochód wraz z (...) męża (obowiązanego do współdziałania i wzajemnej pomocy mimo (...)) stanowi kwotę ok. (...)zł, z czego jednakże skarżąca obowiązana jest pokryć koszty związane z nie tylko z utrzymaniem mieszkania (takie jak (...)), lecz również te zaspokajające podstawowe potrzeby skarżącej oraz jej rodziny w postaci żywności czy środków czystości. Przede wszystkim należy mieć jednak na uwadze sytuację rodzinną skarżącej – (...), okoliczność ta bowiem stanowi dodatkowe obciążanie finansowe dla skarżącej w postaci wskazanych przez nią kosztów (...)
Ocena stanu rodzinnego i majątkowego skarżącej jak również jej możliwości finansowych – dokonana w oparciu o podniesione przez nią okoliczności poparte załączonymi dokumentami - prowadzi zatem do wniosku, iż jej miesięczny dochód nie pozwala jej na poniesienie kosztów postępowania sądowego w niniejszej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze przytoczoną powyżej argumentację, Sąd, działając w trybie art. 260 ustawy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy, orzekł jak w sentencji.