Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w Z. orzekł o zmianie nazwiska rodowego skarżącej A. Z. – z nazwiska "Z." na nazwisko "M.".
Następnie organ ten postanowieniem z dnia [...] r. dokonał wykładni powyższej decyzji. Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła zażalenie z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Jednakże organ odwoławczy odmówił przywrócenia terminu i odrębnym postanowieniem stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Skargi na powyższe postanowienia zostały oddalone na mocy prawomocnych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 1290/16 i II SA/Gl 1207/16.
Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewoda Śląski odmówił uzupełnienia postanowienia tego organu z dnia [...] r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu I instancji.
Pismem z dnia [...] r. skarżąca wniosła odwołanie od decyzji o zmianie nazwiska wraz z wnioskiem o uzupełnienie tejże decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewoda Śląski stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Organ I instancji postanowieniem z dnia [...] r. orzekło zaś o odmowie uzupełnienia decyzji tego organu.
Skarżąca wniosła w jednym piśmie zażalenie na powyższe postanowienie oraz odwołanie od decyzji o zmianie nazwiska z wnioskiem o przywrócenie terminu.
Zaskarżonym postanowieniem organ odwoławczy na podstawie art. 134 kpa stwierdził niedopuszczalność odwołania. Organ uznał bowiem, że skoro skarżąca wniosła już uprzednio odwołanie i wówczas postanowieniem z dnia [...] r. stwierdzono uchybienie terminu do jego wniesienia, kolejne odwołanie od decyzji jest niedopuszczalne. Od uznania strony zależy zaś, czy będzie oczekiwać na uzupełnienie decyzji, od której wniosła odwołanie. Nadto, w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 111 § 2 kpa co do terminu wniesienia, gdyż żądanie uzupełnienia decyzji zostało złożone po upływie 14 dni od daty jej doręczenia (art. 111 § 1 kpa).
Następnie postanowieniem z dnia [...] r. organ orzekł o sprostowaniu oczywistych omyłek pisarskich w zaskarżonym postanowieniu.
W skardze do sądu administracyjnego A. Z. zarzuciła nierozpoznanie przez organ istoty sprawy z powodu błędnego ustalenia stanu faktycznego. Wskazując na omyłki pisarskie w zaskarżonym postanowieniu, skarżąca podała, że jej intencją było wyłącznie uzupełnienie uzasadnienia decyzji w sprawie zmiany nazwiska rodowego. W zależności od tego uzasadnienia, podejmie zaś dalsze kroki w postaci odwołania od decyzji, która nie została jej doręczona po wydaniu, lecz dopiero w dniu [...] r. Skarżąca podała, że spór co do jej nazwiska rodowego, jak i noszonego, trwa od 2008 r. Jej zdaniem, wydane w tej sprawie rozstrzygnięcia są błędne. Niezrozumiałe jest też działanie organu odwoławczego, który pominął jej żądanie uzupełnienia decyzji, nie wskazując żadnych faktów, jak należy liczyć termin do wniesienia odwołania. Wnosząc odwołanie z dnia [...] r. jednoznacznie podała też, że dotyczy postanowienia organu I instancji, odmawiającego uzupełnienia decyzji.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację.
W kolejnym piśmie z dnia [...] r. skarżąca podtrzymała skargę i wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Rozpoznając sprawę w trybie uproszczonym, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest uzasadniona.
Wbrew zarzutom skargi, prawidłowo organ odwoławczy zakwalifikował pismo skarżącej z dnia [...] r. (k. 154-159 akt adm.), jako odwołanie od decyzji z dnia [...] r. o zmianie nazwiska. W treści tego pisma, zatytułowanego odwołaniem od postanowienia w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji, skarżąca wprost zawarła wniosek o przywrócenie terminu i uznanie go równolegle jako odwołania od decyzji o zmianie nazwiska, co jej zdaniem skróci tok postępowania. Zatem skarżąca podała, że skarży postanowienie wraz z decyzją w całości.
Stąd też obowiązkiem organu odwoławczego było rozpoznanie w pierwszym rzędzie dopuszczalności środka zaskarżenia. Z mocy art. 127 § 1 kpa, od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Ustawodawca nie przewidział wprost, że skuteczne jest jedynie jedno odwołanie. Jednakże wniosek taki należy wyprowadzić z treści art. 129 kpa, regulującego tryb i termin wnoszenia odwołania, jak i art. 58 kpa, określającego przesłanki przywrócenia terminu. Po upływie 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania decyzja uzyskuje bowiem walor ostateczności.
Stąd też prawidłowo organ odwoławczy stwierdził na podstawie art. 134 kpa niedopuszczalność kolejnego odwołania od decyzji o zmianie nazwiska. Dla wyniku niniejszej sprawy nie ma prawnego znaczenia fakt, że skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie decyzji. Jedynie w razie złożenia takiego wniosku w terminie 14 dni od jej doręczenia, nie biegnie termin do wniesienia odwołania od decyzji (art. 111 § 2 kpa). W niniejszej sprawie doręczenie kwestionowanej decyzji nastąpiło prawidłowo do rąk ustanowionego przez skarżącą pełnomocnika zgodnie z art. 40 § 1 kpa. Późniejszej przesłanie skarżącej na jej wniosek odpisu decyzji, nie jest doręczeniem w rozumieniu art. 129 § 2 kpa, otwierającym nowy, kolejny termin do wniesienia odwołania. Skarżąca musi zatem ponieść konsekwencje ustanowienia pełnomocnika w postępowaniu o zmianę nazwiska, co wyłączało doręczenie pism do jej rąk.
Zarzucane pomyłki pisarskie w zaskarżonym postanowieniu zostały zaś sprostowane i nie mają wpływu na wynik sprawy. Konsekwencją niedopuszczalności odwołania jest zaś brak przesłanek do merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ II instancji, a w konsekwencji ocena zgodności z prawem decyzji o zmianie nazwiska.
Z tych względów nie stwierdzając naruszenia art. 134 kpa, jak i innych reguł procedury administracyjnej w stopniu skutkującym wznowieniem tego postępowania, bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 w zw. z art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.).
Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nastąpiło zgodnie z art. 119 pkt 3 i art. 120 tej ustawy.
ec