Uzasadnienie
Skarżący, na druku urzędowego formularza, zwrócił się o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści formularza wynika, że wnioskodawca samotnie prowadzi gospodarstwo domowe zamieszkują w lokalu o pow. 28,15 m2. W.J. zadeklarował, że nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Wskazał natomiast, że utrzymuje się ze świadczenia rentowego w wysokości 852 zł netto miesięcznie oraz otrzymuje dodatek mieszkaniowy w kwocie 166 zł miesięcznie. Skarżący sporządził również zestawienie swoich wydatków, z którego wynika, że czynsz za mieszkanie wynosi 314 zł, opłata za energię elektryczną – 35 zł, gaz -58 zł, a telefon 25 zł. Do druku formularza W. J. dołączył kopie dokumentacji medycznej, potwierdzającej dolegliwości, o których skarżący wspomniał we wniosku a także kopię decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego we wskazanej wyżej wysokości oraz kopię decyzji o waloryzacji emerytury.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Mając na względzie treść przywołanych wyżej przepisów i konfrontując ją z okolicznościami powołanymi przez skarżącego uznano, że jego wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Na powyższym zaważyła przede wszystkim wysokość dochodu uzyskiwanego przez skarżącego oraz fakt, że pobiera on dodatek mieszkaniowy, co zdaniem orzekającego pośrednio potwierdza tezę o trudnej sytuacji materialnej strony. Nie znaleziono przy tym podstaw do zakwestionowania zestawienia wydatków sporządzonego przez stronę, zarówno pod względem wysokości tych wydatków jak i ich struktury. Nawet biorąc pod uwagę, że wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosi 100 zł – zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), to biorąc pod uwagę wspomnianą sytuację materialną strony uznać trzeba, że tego rodzaju wydatek mógłby w znaczący sposób negatywnie wpłynąć na stan majątkowy strony.
Z tych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.