Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem z dnia 17 października 2011 r. referendarz sądowy uwzględnił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości.
D. C. w dniu [...]r. wystąpił do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, który następnie złożył na urzędowym formularzu ponownie wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych, a także wnioskując o ustanowienie adwokata z urzędu.
Jak wynika z uzasadnienia przedmiotowego wniosku oraz z wniosku złożonego w ramach postępowania prowadzonego przed referendarzem sądowym, a także z przedłożonych dokumentów, wnioskodawca przebywa obecnie w zakładzie karnym i wobec braku zatrudnienia nie posiada żadnego źródła dochodu, zaś stan jego rachunku depozytowego wynosi zero złotych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, bowiem skarżący korzysta już z prawa pomocy w tym zakresie w oparciu o powołane na wstępie postanowienie referendarza sądowego z dnia 17 października 2011 r. Oznacza to w swej istocie, że nie jest obowiązany do uiszczania żadnych kosztów w niniejszym postępowaniu sądowym, w tym także związanym z ewentualną skargą kasacyjną. Z tego też powodu Sąd obowiązany był umorzyć postępowanie zainicjowane jego kolejnym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą.
Jednocześnie zauważyć wymaga, że przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i rozpoznawanie obecnie wniosku również o częściowe przyznanie prawa pomocy, tj. ustanowienie adwokata skutkuje koniecznością oceny tego wniosku pod kątem przesłanek warunkujących przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Z uwagi na powyższe należy odwołać się do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania.
Przenosząc powyższą regulację na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd uznał, że powyższa przesłanka przyznania prawa pomocy została w stosunku do skarżącego spełniona w stopniu pozwalającym na uwzględnienie złożonego przez niego wniosku. Skarżący z uwagi na brak możliwości zatrudnienia, związany z okolicznością osadzenia w zakładzie karnym, nie dysponuje bowiem żadnym źródłem dochodu umożliwiającym pokrycie kosztów z tego tytułu.
Mając na uwadze przytoczoną argumentację, Sąd działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy, orzekł jak w sentencji