Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy M. B. zwrócił się o ustanowienie zwolnienie z wpisu od skargi. W druku formularza podał, że zamieszkuje wraz z żoną oraz synem w budynku mieszkalnym o pow. 100 m2. oraz posiada 27 % udziału w zespole pałacowo – parkowym w N. Wnioskodawca podkreślił, że z żoną znajduje się w rozdzielności majątkowej, nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Łączny dochód w ich rodzinie kształtuje się na poziomie 6.000 zł brutto miesięcznie. Skarżący zaznaczył przy tym, że wspomniane dochodu obciążone są obowiązkiem spłaty kredytu.
Na wezwanie referendarza sądowego M. B. nadesłał dokumenty obrazujące poziom i strukturę uzyskiwanych przezeń dochodów oraz wydatków.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia z wpisu od skargi może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Łączny dochód w rodzinie skarżącego wynosi 6000 zł brutto miesięcznie. Stałe, udokumentowane wydatki, obejmujące ratę kredytu mieszkaniowego (1412,65 zł), dostawy wody (przeciętnie około 60 zł), dostawy gazu (przeciętnie 120 zł), dostawy energii elektrycznej (149 zł) oraz usługi telekomunikacyjne (60 zł) kształtują się więc na poziomie około 1700 zł. Z powyższego wynika, że po opłaceniu wspomnianych wydatków do dyspozycji rodziny wnioskodawcy pozostaje kwota pozwalająca na pokrycie wpisu od skargi wynoszącego 200 zł i nie wpłynie to negatywnie na jej płynność finansową. W kontekście powyższego nie ma znaczenia fakt, iż skarżący zawarł ze swoją żoną umowę ustanawiającą ustrój rozdzielności majątkowej.
Wskazać bowiem przyjdzie, że ustrój rozdzielności majątkowej, na który powołuje się skarżący, nie zwalnia małżonka z obowiązku pomocy finansowej w zakresie postępowania sądowego. Rozdzielność majątkowa odnosi się bowiem nie do wzajemnych obowiązków małżonków, lecz do ich majątków (por. tytułem przykładu postanowienie NSA z dnia 29 czerwca 2009 r., sygn. akt I FZ 229/09; postanowienie NSA z dnia 24 września 2013 r., sygn. akt II FZ 725/13; postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2015 r., sygn. akt I FZ 243/15; postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 13 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Gl 419/15 - wszystkie niepublikowane). Posiadany przez małżonka strony majątek, a także uzyskiwane przezeń dochody mają bowiem wpływ na ocenę sytuacji finansowej strony. Zgodnie bowiem z art. 27 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz.583) oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swoich sił oraz możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.