Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., nr [...], znak: [...], zawieszające postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w S. do czasu rozpatrzenia przez sąd sprawy podziału majątku oraz zobowiązujące strony postępowania do zabezpieczenia budynku przed dostępem osób postronnych oraz przed zagrożeniem jaki może stwarzać on swoim stanem technicznym.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach R. B.-K. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wskazując, że prawdopodobnym skutkiem prowadzonego postępowania będzie wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę nieruchomości. Tymczasem przedmiotowy budynek stanowi główny składnik majątku wspólnego skarżącej oraz M. K., tym samym jego ewentualna rozbiórka będzie stanowiła znaczną i nieodwracalną stratę dla skarżącej, posadowienie nowego budynku mieszkalnego przekracza bowiem jej możliwości majątkowe.
W odpowiedzi na skargę organ nie ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, wniósł natomiast o oddalenie skargi.
Odpis skargi wraz z zawartym w niej wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia doręczono uczestnikowi postępowania wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do przedmiotowego wniosku w terminie 5 dni. Z możliwości tej uczestnik nie skorzystał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.
Przede wszystkim wskazać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Takim rozstrzygnięciem nie jest postanowienie uchylające rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji wydane w oparciu o art. 138 § 2 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego. Postanowienie to ze względu na swój formalny charakter i zakres nie powoduje bowiem bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie dotyczy wyłącznie kwestii procesowej, a więc nie rodzi żadnych praw, jak również nie nakłada na stronę obowiązków. Nie podlega zatem ochronie tymczasowej w postaci wstrzymania jego wykonania.
Z tej przyczyny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia