Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że sama wychowuje niepełnosprawnego syna, ojciec dziecka nie wywiązuje się z obowiązku świadczeń alimentacyjnych na ich syna. Skarżąca załączyła do wniosku orzeczenie o niepełnosprawności syna. W skład majątku skarżącej wchodzi budynek mieszkalny o pow. 160 m2 oraz udział 1/2 w lokalu mieszkalnym o pow. 36 m2, natomiast skarżąca zadeklarowała, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Źródłem jej utrzymania się jest wynagrodzenie za pracę uzyskiwane w kwocie 1000 zł netto miesięcznie oraz zasiłek pielęgnacyjny na dziecko w kwocie 156 zł. Jej sytuacja pogorszyła się więc od czasu gdy ostatnio wnosiła o prawo pomocy, bowiem wtedy otrzymywała wynagrodzenie w wysokości 3100 zł brutto z tytułu umowy o pracę na czas określony. Oprócz tego nadesłała również zaświadczenie potwierdzające odbywanie stałej terapii przez jej dziecko, rachunki, jakie ponosi z tego tytułu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a.., przyznanie prawa pomocy może nastąpić bądź w zakresie całkowitym, bądź częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przysługuje ono osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub części, albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie fachowego pełnomocnika, przy czym częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Przyznaje się je takim osobom, które wykażą, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Skarżąca występując o zwolnienie od kosztów sądowych, zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Jak wynika z treści powołanych przepisów, kryterium przesądzającym o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy jest stan majątkowy wnioskodawcy. Ustawa w sposób precyzyjny określa warunki przyznania prawa pomocy, zaś kryteria te każdorazowo są odnoszone do stanu majątkowego ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy. Dopiero analiza podanych we wniosku okoliczności dokonywana w związku z przepisami ustawy daje odpowiedź, czy w odniesieniu do konkretnej sytuacji zachodzą przesłanki przemawiające za uwzględnieniem wniosku. Tak więc przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. Warunkiem przyznania prawa pomocy jest zatem wyjaśnienie wszelkich okoliczności dotyczących sytuacji materialnej osoby występującej z takim wnioskiem. Ocena, czy wnioskodawca kwalifikuje się do udzielenia mu wsparcia ze środków publicznych następuje po wszechstronnym zbadaniu jego sytuacji materialnej.
Sąd biorąc zatem pod uwagę ocenę stanu majątkowego i rodzinnego strony skarżącej, w oparciu o podniesione okoliczności stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca sama wychowuje niepełnosprawnego syna, łącznie na utrzymanie rodziny dysponuje kwotą około 1150 zł netto. Zestawiając dochody skarżącej oraz koszty związane z utrzymaniem rodziny, w tym koszty leczenia syna, uznać przyjdzie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla swojej rodziny.
W świetle powyższego Sąd działając w oparciu o powołany art. 165 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.