Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy "A" Sp. z o.o. w L. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W treści formularza wskazano, że w poprzednim roku bilansowym Spółka odnotowała stratę w wysokości 47.013,74 zł, a w chwili obecnej nie dysponuje środkami pozwalającymi jej na pokrycie wydatków związanych z postępowaniem sądowym. Z treści formularza wynika, że wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi 1.050.000,00 zł, wartość środków trwałych to 584.046,12 zł. Jednocześnie Spółka zaznaczyła, że na dzień 31 grudnia 2016 r. jej w kasie znajdowały się środki finansowe w wysokości 2.852,30 zł. Wedle oświadczenia strony, cały jej majątek jest zabezpieczony hipoteką na rzecz "A" w C. Strona wskazała również, że jej zobowiązania wobec kontrahentów wynoszą 246.186,51 zł, natomiast zobowiązania względem Urzędu Skarbowego to kwota 431.012,43 zł.
Na wezwanie referendarza sądowego Spółka nadesłała dokumenty obrazujące jej sytuację materialną, w tym bilans za 2015 r. oraz raport o środkach trwałych CIT-8 za 2015 r., deklaracje podatku od towarów i usług za 5 ostatnich miesięcy 2016 r. oraz styczeń 2017 r.; raport kasowy z dnia 31 stycznia 2017 r.; oraz wykaz środków trwałych na dzień 8 marca 2017 r.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym wówczas, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
W realiach rozpoznawanej sprawy, analizując sytuację materialną strony oraz jej możliwości finansowe, uwzględniono wniosek w zakresie obejmującym obowiązek uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, będącego zasadniczym wydatkiem na obecnym etapie postępowania. Wpis ten wynosi 1.000 zł i, zdaniem rozpoznającego wniosek, w świetle przedstawionych dokumentów jego opłacenie może leżeć poza zdolnościami finansowymi strony. Do takiej konstatacji prowadzi zarówno analiza przedłożonych deklaracji VAT-7, dających obraz rozmiaru prowadzonej działalności gospodarczej jak również bilansu sporządzonego na dzień 31 grudnia 2016 r., z którego wynika, w porównaniu z rokiem poprzednim, że sytuacja materialna strony nie uległa zasadniczej poprawie, co potwierdzają również dane wynikające z raportu kasowego (na dzień 31 stycznia 2017 r.) wskazującym na ujemne saldo obrotów Spółki. Nie znaleziono przy tym podstaw do zakwestionowania wiarygodności oświadczeń strony w istnienia zobowiązań wymienionych w druku formularza, zwłaszcza tych o charakterze publicznoprawnym.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.