Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2016 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach oddalił wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia za reprezentowanie skarżącego w postępowaniu toczącym się przed tut. Sądem, z uwagi na brak oświadczenia iż koszty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Pismem zatytułowanym "zażalenie" z dnia [...] r. pełnomocnik zaskarżył powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. 718 – zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z treścią § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800) wynagrodzenie adwokata za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji wynosi 480 zł. Przepis ten, na mocy § 22 rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 12 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2016 r., poz. 1667) ma zastosowanie w niniejszej sprawie. Przyznawane pełnomocnikom opłaty są podwyższane o kwotę należnego podatku od towarów i usług.
Natomiast zgodnie z art. 259 § 1 od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
Na wstępie przyjdzie zauważyć, że mimo, iż pełnomocnik skarżącego zaskarżył postanowienie referendarza pismem zatytułowanym "zażalenie" oraz skierował je do Naczelnego Sądu Administracyjnego, to Sąd rozpoznał je jako sprzeciw, gdyż to taki środek zaskarżenia przysługiwał od orzeczenia referendarza.
Ponadto niezależnie od twierdzeń pełnomocnika w sprawie złożenia na rozprawie oświadczenia, że koszty nie zostały uiszczone w całości ani w części, należy zauważyć, że w protokole z rozprawy z dnia 14 grudnia 2016 r. nie znajduje się takie oświadczenie.
Niemniej jednak w piśmie z dnia [...] r., złożonym po orzeczeniu referendarza sądowego, znajduje się już wymagane oświadczenie, iż "opłaty nie zostały uiszczone w całości lub w części".
Wobec powyższego, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.