Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 czerwca 2016 r. M.L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Strona składając skargę po ponad 13 latach od wydania decyzji, wskazała, że decyzji nigdy jej nie doręczono, dlatego termin do złożenia nigdy nie rozpoczął biegu, dlatego też nie uchybiła terminowi, a zatem nie składa wniosku o przywrócenie terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a, skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd.
Z nadesłanych wraz ze skargą akt administracyjnych oraz oświadczenia strony zawartego w skardze wynika, że strona skarżąca została pominięta przy doręczaniu decyzji z dnia [...] r. nr [...].
Aktualny w tej kwestii pozostaje pogląd wyrażony na gruncie nieobowiązującej już ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), zgodnie z którym skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji, może skorzystać z uprawnienia złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania administracyjnego. Natomiast, jeżeli decyzja ostateczna została doręczona kilku stronom to należy przyjąć, że 30-dniowy termin do złożenia skargi upływa dla strony, której decyzji nie doręczono - z dniem upływu terminu dla strony, której najpóźniej została decyzja doręczona (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OSK 507/10; z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt II OSK 48/06). Zasadności tego poglądu należy upatrywać przede wszystkim w zasadzie trwałości decyzji administracyjnej, zgodnie z którą organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile przepisy ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego nie stanowią inaczej (art. 16 § 1 w związku z art. 110 k.p.a.).
Zatem skuteczne doręczenie decyzji przynajmniej jednej ze stron postępowania powoduje, że wywołuje ona skutki prawne w związku z jej wejściem do obrotu prawnego wobec wszystkich uczestników postępowania, także tych, którzy nie brali w nim udziału (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 2510/10).
W rozpoznawanej sprawie jako ostatniemu zaskarżoną decyzję doręczono [...] w K. w dniu [...] r. Skoro strona skarżąca została pominięta w postępowaniu administracyjnym i nie doręczono jej zaskarżonej decyzji, to uznać należało, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi przez tą skarżącą również upłynął w dniu 21 lutego 2003 r. Przyjąć bowiem należało najpóźniejszą datę doręczenia zaskarżonej decyzji stronom biorącym udział w postępowaniu.
Strona skarżąca złożyła skargę w dniu 14 czerwca 2016 r., a zatem po upływie terminu do jej wniesienia, który upłynął 21 lutego 2003 r.
Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia