Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargi F. B., M. K., B. J.-B., A. R., Z. M., U. P., W. R., A. S., K. S., E. F.-M., D. M., H. M.-M., A. M., M. O., T. S., A. R., B. K., M. J., B. L., J. S.-K., H. B., M. Z., T. B.- C. oraz D. L. na uchwałę Rady Miasta K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jako podstawę prawną powyższego orzeczenia wskazano art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, albowiem skarżący reprezentowani przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, poza B. F., nie uiścili wpisów stałych od przedmiotowych skarg. Odpis tego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...] r.
W dniu [...] r. B. F. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, z pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, osobiste pismo zatytułowane "zażalenie" na przywołane na wstępie postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Niewątpliwie postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Bez wpływu na tę okoliczność pozostaje przyczyna odrzucenia skargi. Zatem postanowienie odrzucające skargę z powodu nieuiszczenia wpisu stałego należy do katalogu postanowień kończących postępowanie w sprawie.
W świetle powyższych okoliczności wniesione w rozpatrywanej sprawie zażalenie na postanowienie z dnia 20 sierpnia 2008 r., wobec jego niedopuszczalności, należało odrzucić stosownie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy.
Zauważyć przy tym wymaga, iż również w sytuacji uznania, iż pismo B. F. w swej istocie stanowi skargę kasacyjną byłaby ona niedopuszczalna, gdyż sporządziła ją strona osobiście. Tymczasem jak wynika z treści art. 175 § 1 ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Uchybienie temu obowiązkowi nie podlega usunięciu w trybie uzupełnienia braków skargi kasacyjnej.
Na marginesie należy podkreślić, iż z uwagi na niedopuszczalność wniesionego przez stronę środka zaskarżenia Sąd odstąpił od wzywania B. F. do uzupełnienia braku jej pisma poprzez wykazanie, że jest ona uprawniona do reprezentacji pozostałych skarżących. W aktach sprawy znajduje się bowiem jedynie pełnomocnictwo udzielone przez skarżących fachowemu pełnomocnikowi brak natomiast takiego upoważnienia dla B. F.