Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 maja 2012 K. G. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. W terminie wyznaczonym dla dokonania tej czynności strona złożyła wniosek o zwolnienie jej z wpisu od skargi, wskazując, że jedynym źródłem jej utrzymania się jest dochód z tytułu umowy o pracę w wysokości 1475 euro oraz dodatek rodzinny w wysokości 558 euro miesięcznie. Strona podkreśliła, że ma na utrzymaniu trójkę dzieci, zaś ani jej obecny małżonek ani też poprzedni (ojciec syna skarżącej) nie uzyskują dochodów i nie partycypują w kosztach utrzymania rodziny. Strona nadesłała przy tym szereg dokumentów sporządzonych w języku niemieckim, które miały potwierdzać prawdziwość podanych przez nią informacji oraz oświadczenia: T. G., z którego wynika, że osoba ta nie pracuje i nie uzyskuje żadnego dochodu oraz J. G., który wskazuje, że ze względu na trudną sytuację materialną i zdrowotną nie płaci alimentów na syna.
Na wezwanie Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony na druku urzędowego formularza, a skarżąca wniosła w nim o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. W druku formularza podkreśliła, że po opłaceniu czynszu (762 euro) oraz ubezpieczenia 238 euro w skali roku, do jej dyspozycji pozostaje kwota 1248 euro, a więc na osobę przypada 249 euro, co jest sumą poniżej minimum socjalnego. Z pozostających do dyspozycji strony środków musi ona opłacić media (wodę, dostawy energii elektrycznej, gazu, usługi telekomunikacyjne oraz RTV). Skarżąca podkreśliła, że w [...] r. zostało jej przyznane prawo pomocy.
Dalej skarżąca podała, że poza udziałem (1/2) w nieruchomości położonej w C. (w odniesieniu do której toczy się postępowanie o dział spadku) nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3000 euro. Również małżonek skarżącej jest uprawniony do spadkobrania (w ¼ nieruchomości i w 1/5 w pozostałej części spadku) jednakże postępowania o dział spadku nie przeprowadzono.,
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Analiza sytuacji materialnej K. G. prowadzi do wniosku, że skarżąca będzie w stanie ponieść koszty postępowania sądowego. Zgromadzony materiał dowodowy wyklucza bowiem jednoznaczne stwierdzenie, że strona znajduje się w trudnym położeniu materialnym.
Przede wszystkim nikłą wartość dowodową posiadają oświadczenia małżonków strony (byłego i aktualnego) o braku dochodu. Strona nie przedstawiła jakiegokolwiek dowodu na to, że osoby te uzyskały status bezrobotnych, a zarazem, że z tego tytułu nie uzyskują żadnych świadczeń. Dokumentacja przesłana przy piśmie z dnia [...] r., dotycząca zarobków strony oraz wysokości czynszu, została sporządzona w języku niemieckim, co wyklucza jej weryfikację, albowiem językiem urzędowym w niniejszym postępowaniu jest język polski. Opierając się więc na oświadczeniu strony, mając na uwadze, że jej dochód netto wynosi 1248 euro netto, co przy uwzględnieniu kursu euro względem polskiej waluty pozwala przyjąć, że strona jest w stanie uiścić zarówno wpis od skargi jak i ponieść pozostałe koszty postępowania sądowego. Kwota 1248 euro, to wedle średniego kursu NBP z dnia 18 lipca 2012 r. (1 euro = 4,1705 zł) równowartość 5200 zł. Wobec tego konieczność wygospodarowania 1/10 tej kwoty nie powinno nastręczać stronie znaczących trudności.
Jeśli pod uwagę weźmie się koszty utrzymania, uwzględni brak wiarygodnych powodów, dla których skarżąca nie uzyskuje wsparcia od ojców swoich dzieci a także fakt, że wpis od skargi jest zasadniczym wydatkiem na tym etapie postępowania, uznać przyjdzie, że wniosek nie mógł być uwzględniony.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.