Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 czerwca 2016 H. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia w sprawie odrzucenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym rozbiórki obiektu budowlanego.
Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniem z dnia 12 lipca 2016 r. wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl z kolei art. 230 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Nieuiszczenie wpisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca wskazane wezwanie została prawidłowo doręczona skarżącej w dniu 26 lipca 2016 r.
Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 2 sierpnia 2016 r. Skarżąca mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiściła.
W piśmie z dnia 28 lipca 2016 r. skarżąca cofnęła wniesioną skargę.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie należy wskazać, że merytoryczne rozpatrzenie cofnięcia skargi byłoby dopuszczalne tylko wówczas, gdyby skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07).