Uzasadnienie
Skarżący, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na trudną sytuację materialną. Z treści formularza wynika, że samotnie zamieszkuje w lokalu o pow. 41,91 m2, a w skład jego majątku wchodzi również nieruchomość gruntowa (niezabudowana) o pow. 182 m2. Skarżący zadeklarował, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Uzyskuje dochód w wysokości 1525 zł brutto miesięcznie. W aktach niniejszej sprawy znajdują się dokumenty, które T. D nadesłał na wezwanie referendarza sądowego, a które obrazują poziom dochodów oraz strukturę i wielkość wydatków przeznaczanych na utrzymanie się.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
W realiach niniejszej sprawy sytuacja materialna T. D, była przedmiotem analizy dokonywanej zarówno przez Sąd jak i przez referendarza sądowego. Postanowieniem Sądu z dnia 8 grudnia 2014 r. ustanowiono dla wnioskodawcy adwokata z urzędu. Biorąc pod uwagę spostrzeżenia sformułowane w tym orzeczeniu jak również fakt, że od tamtego czasu sytuacja materialna strony nie uległa znaczącej poprawie uznano, iż zasadnym będzie zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych w całości.
Wobec tego, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.